Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ 20 τερική της εμφάνιση; Της την είχαν φορτώσει από την κούνια κιόλας, δίχως καν να τη ρωτήσουν. Τους φίλους της μπορούσε, αν ήθελε, να τους διαλέξει· τον εαυτό της όμως, όχι. Άλλοι είχαν πάρει για λογαριασμό της και τη σημαντικότερη απ’ όλες τις αποφάσεις: να είναι άνθρωπος. Τι είναι ο άνθρωπος; Η Σοφία κοίταξε πάλι το κορίτσι στον καθρέφτη. «Καλύτερα να διαβάσω τη βιολογία μου» είπε, σαν να ’θελε να ζητήσει συγγνώμη. Και μια στιγμή αργότερα, βρισκόταν κιόλας στον διάδρομο. «Ή, μάλλον, καλύτερα να βγω λίγο στον κήπο» σκέφτηκε. «Ψιψίνα, ψιψινούλα! Ψιψίνα!» Έβγαλε τη γάτα στα σκαλιά και έκλεισε την πόρτα πίσω της. Με το παράξενο γράμμα στα χέρια της, κοντοστάθηκε στο χαλικόστρωτο δρομάκι του κήπου· και ένιωσε κάτι αλλόκοτο: για μια στιγμή, της φάνηκε πως ήταν μια μαριονέτα, που χάρη σε κάποιες μαγικές δυνάμεις είχε ζωντανέψει. Δεν ήταν ν’ απορεί που βρισκόταν στον κόσμο και μπορούσε να τριγυρίζει μέσα σ’ ένα θαυμαστό παραμύθι; Η Σιρχάν πήδηξε με χάρη πάνω από τα χαλίκια και χάθηκε πίσω από τις βατομουριές. Μια ολοζώντανη γάτα, μια γάτα που έσφυζε από ζωή, από τις άσπρες τρίχες στα μουστάκια της ως την άκρη της λυγερής ουράς της. Βρισκόταν κι αυτή στον κήπο, αλλά δεν είχε συνείδηση αυτού του γεγονότος, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που το αντιλαμβανόταν η Σοφία. Αφού η Σοφία συλλογίστηκε κάμποσο πως υπήρχε, έφτασε να σκεφτεί και πως δεν θα υπήρχε για πάντα. «Τώρα υπάρχω και βρίσκομαι μέσα στον κόσμο» είπε
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=