Οχτώ ντετέκτιβ

Ο Χ Τ Ω Ν Τ Ε Τ Ε Κ Τ Ι Β 21 εξέταζε τις κατηγορίες της. «Μου προκάλεσες πονοκέφαλο, να πάρει». Σε μια παράλογη κίνηση, άπλωσε το χέρι κάτω και πήρε την κιθάρα από το δάπεδο δίπλα του. Άρχισε να παίζει με τις πέντε χορδές που απέμεναν. «Θα μπορούσε ο δολοφόνος να κρύβεται πάνω όταν γυρίσαμε από το φαγητό;» Το μέτωπό του έσταζε ιδρώτα. «Θα ήταν αδύνατο να φύγει. Εκτός αν το έκανε όταν γυρίσαμε. Βασικά... Βασικά, νομίζω ότι το βρήκα». Σηκώθηκε πάλι. «Νομίζω ότι ξέρω τι έγινε, Μέγκαν». Η Μέγκαν σήκωσε το κεφάλι προς το μέρος του, ένα ανάπο- δο καταφατικό νεύμα να συνεχίσει. «Μέγκαν, άτιμη γυναίκα, απαίσιο φίδι. Εσύ τον σκότωσες». Η Μέγκαν δεν έδειξε να εντυπωσιάζεται καθόλου. «Μη λες βλακείες». «Βλέπω ότι το σκέφτηκες καλά το πράγμα. Είμαστε δύο ύποπτοι με την ίδια ευκαιρία και ένα κίνητρο αρκετά ευρύ για να καλύπτει και τους δυο μας, έτσι το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αρνηθείς τα πάντα για να τα φορτώσουν όλα σ’ εμένα. Έτσι, το πράγμα θα κριθεί από το ποιος από τους δυο μας είναι καλύτερος ηθοποιός και ξέρουμε ποια είναι η απάντηση σ’ αυτό». «Όπως σου είπα ήδη, Χένρι, καθόσουν όλο το απόγευμα εδώ και φύλαγες το θύμα σου. Πώς θα μπορούσα να τον σκοτώσω εγώ λοιπόν;» «Δεν χρειάζεται καν να με παγιδέψεις, να φυτέψεις πλαστά στοιχεία. Μπορείς απλώς να αρνείσαι τα πάντα μέχρι το τέλος. Αυτό ήταν το σχέδιό σου από την αρχή, έτσι δεν είναι; Όταν φτάσει η αστυνομία, θα βρει δύο ξένους εδώ κι ένα πτώμα. Ο ένας θα είμαι εγώ, ταραγμένος και ασυνάρτητος, να ισχυρίζομαι ότι κάποιος πρέπει να πέρασε μπουσουλώντας ανάποδα στο ταβάνι για να φτάσει στη σκάλα χωρίς να τον δω και ο άλλος θα είσαι εσύ, με απόλυτο έλεγχο, που θα αρνείσαι τα πάντα. Το ρόδο της Αγγλίας ενάντια σε ένα κτήνος. Ξέρουμε και οι δύο