Οχτώ ντετέκτιβ

A L E X P A V E S I 16 ξε προς το μέρος του. Ο Χένρι το πήρε από κάτω και το άναψε προσεκτικά. «Λοιπόν» είπε. «Ψάχνεις αφορμή για καβγά όλο το απόγευμα, αλλά είχα φανταστεί κάτι πιο πολιτισμένο. Τι σημαίνει αυτό;» Η Μέγκαν μίλησε με τη σιγουριά του ανθρώπου που έχει ξεγελάσει τον εχθρό του. «Προσπαθείς να φέρεσαι ήρεμα, Χέν- ρι, αλλά τα χέρια σου τρέμουν». «Ίσως. Κρυώνω. Είναι η ιδέα μου ή το ισπανικό καλοκαίρι είναι λιγάκι κρύο φέτος;» «Όμως είσαι λουσμένος στον ιδρώτα». «Τι περιμένεις; Μου έχεις κολλήσει ένα μαχαίρι στα μούτρα». «Το μαχαίρι είναι μικρό κι εσύ είσαι μεγαλόσωμος. Και δεν είναι ούτε καν κοντά στα μούτρα σου. Τρέμεις επειδή ανησυχείς ότι θα ξεσκεπαστείς, όχι επειδή πιστεύεις ότι θα σε μαχαιρώσω». «Τι υπονοείς;» «Ας δούμε τα γεγονότα. Υπάρχουν πέντε δωμάτια πάνω. Όλα έχουν κάγκελα στα παράθυρα. Χοντρά μαύρα κάγκελα, απ’ αυτά που βλέπεις στα καρτούν. Δύο από τα δωμάτια έχουν μπαλκονόπορτες και ήταν όλες κλειδωμένες. Τα παράθυρα επίσης. Τα τσεκάρισες μόνος σου μόλις τώρα. Υπάρχει μόνο μία σκάλα που οδηγεί στον πάνω όροφο, αυτή εδώ. Συμφωνείς ως εδώ;» Ο Χένρι κατένευσε. «Επομένως, όποιος δολοφόνησε τον Μπάνι πρέπει να ανέ- βηκε από κείνη τη σκάλα». Του έδειξε στη σκιά τη στροφή της σκάλας, εκεί όπου τα σκαλοπάτια έστριβαν και έχαναν για λίγο όλο τους το φως. «Και να κατέβηκε επίσης αποκεί. Κι εσύ κάθεσαι εδώ στην αρχή της σκάλας από την ώρα που γυρίσαμε από το φαγητό». Ο Χένρι σήκωσε τους ώμους. «Και λοιπόν; Δεν πιστεύω να ισχυρίζεσαι ότι έχω κάποια σχέση με αυτό που έγινε;»