Οχτώ ντετέκτιβ

Ο Χ Τ Ω Ν Τ Ε Τ Ε Κ Τ Ι Β 15 της πολυθρόνας όπου καθόταν εκείνος πριν, να καπνίζει ένα από τα τσιγάρα του. Αισθάνθηκε ότι έπρεπε να πει κάτι εύθυ- μο για να καθυστερήσει τουλάχιστον για μια στιγμή την αντι- μετώπιση της πραγματικότητας. «Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η κιθάρα κι ένα κούρεμα και θα είναι σαν να κοιτάζω σε κα- θρέφτη». Η Μέγκαν δεν απάντησε. «Έφυγε» είπε ο Χένρι. «Υπάρχουν ένα σωρό παράθυρα και πόρτες εδώ κάτω φυσικά. Θα μπορούσε να φύγει από όπου ήθελε». Με μια αργή κίνηση η Μέγκαν άφησε το τσιγάρο να πέσει σε ένα τασάκι και πήρε ένα μικρό μαχαίρι που είχε αφήσει δίπλα στο τασάκι. Ο Χένρι δεν το είχε προσέξει καν, ήταν απλώς ένα ακόμα λεπτό αντικείμενο χαμένο μέσα στο λιτά επιπλωμέ- νο δωμάτιο. Η Μέγκαν σηκώθηκε όρθια και γύρισε το μαχαίρι προς το μέρος του, η μύτη του να σημαδεύει το στήθος του. «Ακίνητος» είπε σιγά. «Μείνε εκεί που είσαι. Πρέπει να μιλήσουμε». Ο Χένρι έκανε πίσω. Το πίσω μέρος από τα γόνατά του άγγιξε την πολυθρόνα απέναντι στη δική της και σωριάστηκε πάνω της. Η Μέγκαν αναπήδησε από την ξαφνική κίνηση και ο Χένρι για μια στιγμή αισθάνθηκε ανυπεράσπιστος κι έσφιξε απελπισμένος τα μπράτσα της πολυθρόνας. Όμως η Μέγκαν έμεινε στη θέση της. «Θα με σκοτώσεις, Μέγκαν;» «Μόνο αν με αναγκάσεις». «Δεν μπορούσα ποτέ να σε αναγκάσω να κάνεις τίποτα». Ο Χένρι αναστέναξε. «Μπορείς να μου δώσεις ένα τσιγάρο; Φο- βάμαι ότι αν πάρω μόνος μου, μπορεί να χάσω ένα δυο δάχτυ- λα. Μπορεί να καταλήξω να καπνίζω τον ίδιο μου τον αντίχειρα, σαν μικρό πούρο». Η Μέγκαν έβγαλε ένα τσιγάρο από το πακέτο και το πέτα-