NATSUO KIRINO 22 τα δυσκολότερα πόστα. Πνίγοντας τη διάθεσή της να την αποπάρει, της είπε ψιθυριστά καθώς περνούσε από δίπλα της: «Πολύ ζόρικη δουλειά αναλαμβάνεις». «Το ξέρω». «Εμπρός, ξεκινήστε» γάβγισε επιτακτικά ο επιστάτης και κινήθηκε με μεγάλα βήματα προς το μέρος τους. «Τι διάβολο κάνετε;» Το γείσο του κασκέτου έκρυβε την έκφρασή του, αλλά τα μικρά μάτια του γυάλιζαν όλο κακία πίσω από τα γυαλιά. «Για δες ποιος έρχεται» μουρμούρισε η Γιόσι. «O κόπανος» είπε η Μασάκο μέσα από τα δόντια της, εξοργισμένη από τον τόνο του Nακαγιάμα. Σιχαινόταν κι αυτή τον νεαρό, αυταρχικό επιστάτη τους. «Μου είπαν να στρώνω το ρύζι» είπε δειλά μια γυναίκα που φαινόταν καινούργια στη δουλειά. «Τι πρέπει να κάνω;» «Nα σταθείς εδώ και να το ισιώνεις αφού θα το έχω βάλει εγώ στο πακέτο» της είπε η Γιόσι σε τόνο που για τα δικά της μέτρα ήταν ευχάριστος. «Και μετά να το προωθείς παρακάτω για το κάρι. Αυτή απέναντι θα κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα μ’ εσένα, οπότε παρακολούθησέ την» πρόσθεσε δείχνοντας τη Γιαϊόι από την άλλη πλευρά του ταινιόδρομου. «Κατάλαβα» είπε η νεοφερμένη –προφανώς δεν είχε καταλάβει τίποτα– και συνέχιζε να κοιτάζει γύρω της με απορημένο ύφος. Η Γιόσι, που δεν χασομερούσε ποτέ, πάτησε τον διακόπτη κι έβαλε σε λειτουργία τον ταινιόδρομο. Καθώς ο ιμάντας πήρε μπροστά μ’ ένα μουγκρητό, η Μασάκο πρόσεξε ότι τον είχε ρυθμίσει να τρέχει λίγο πιο γρήγορα απ’ το συνηθισμένο. Ίσως επειδή όλοι έδειχναν ν’ αργούν να πάρουν μπροστά σήμερα, ήθελε να τους κάνει να ξεκουνηθούν λιγάκι. Η Μασάκο άρχισε να περνάει δοχεία συσκευασίας στη Γιόσι με μελετημένες κινήσεις. Ένας τέλειος κύβος ρυζιού έβγαινε από το στόμιο του μηχανήματος τροφοδοσίας κι έπεφτε στο πακέτο που η Γιόσι κρατούσε ακριβώς από κάτω. Ύστερα ζύγιζε γρήγορα την κάθε μερίδα στη ζυγαριά που είχε δίπλα της και με μια
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=