O U T 23 επιδέξια κίνηση του χεριού την προωθούσε στον επόμενο στη γραμμή παραγωγής. Μετά τη Γιόσι ακολουθούσε μια μακρά σειρά από εργάτριες και εργάτες: ένας να στρώνει το ρύζι, ένας να προσθέτει τη σάλτσα κάρι, ένας να κόβει σε μερίδες το τηγανητό κοτόπουλο, ένας άλλος να τις τοποθετεί πάνω από το κάρι. Μετά, ένας να μετράει τουρσιά και να τα βάζει στο μπολάκι, ένας άλλος να προσθέτει το πλαστικό καπάκι, κάποιος να κολλάει από πάνω ένα πλαστικό κουτάλι και, τέλος, ένας να σφραγίζει το κουτί. Κατ’ αυτό τον τρόπο προχωρούσε το κάθε πιάτο στη γραμμή, μέχρι που να συμπληρωθεί το κάθε γεύμα με όλα τα συστατικά του. Έτσι ξεκινούσε πάντα η νυχτερινή βάρδια. Η Μασάκο στράφηκε και κοίταξε το ρολόι του τοίχου. Μεσάνυχτα και πέντε ακόμη. Άλλες πεντέμισι ώρες ορθοστασία στο παγερό, τσιμεντένιο δάπεδο. Στην τουαλέτα πήγαιναν μόνο με τη σειρά, μία γυναίκα τη φορά και αφού θα είχε έρθει στο πόστο της μια αντικαταστάτρια. Έπρεπε να ειδοποιήσεις ότι ήθελες να πας στην τουαλέτα και ύστερα να περιμένεις τη σειρά σου, που καμιά φορά ερχόταν έπειτα από μία ή και δύο ώρες. Oι εργάτριες είχαν διαπιστώσει προ πολλού ότι, για να κάνουν τη δουλειά όσο το δυνατόν πιο υποφερτή, δεν έφτανε μόνο να προσέχουν τον εαυτό τους, ήταν ανάγκη να συνεργάζονται σαν ομάδα. Αυτό ήταν και το μυστικό για να κρατήσεις μια τέτοια δουλειά χωρίς να καταστρέψεις την υγεία σου. Περίπου μία ώρα μετά το ξεκίνημα της βάρδιας, άρχισαν ν’ ακούγονται επιφωνήματα δυσφορίας από την καινούργια. Πολύ σύντομα η γραμμή παραγωγής άρχισε να κάνει κοιλιά, πράγμα που οδήγησε στη μείωση του ρυθμού. Η Μασάκο πρόσεξε ότι η Γιαϊόι, για να διευκολύνει την κατάσταση, τέντωνε κάθε τόσο το χέρι της απέναντι και έπαιρνε το κουτί της καινούργιας, παρόλο που σήμερα έδειχνε μόλις και μετά βίας σε θέση να χειριστεί τα δικά της. Oι παλιές στη γραμμή ήξεραν πως το στρώσιμο του ρυζιού ήταν μια εξαιρετικά σκληρή δουλειά, γιατί το ρύζι ήταν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=