NATSUO KIRINO 20 της, δίπλα στη σκάλα που οδηγούσε στον χώρο του εργοστασίου. Η Κομάντα πέρασε, όπως πάντα, από τις πλάτες τους τον κύλινδρο με την κολλητική ταινία και εξέτασε σχολαστικά τα χέρια και τα νύχια τους. Ακόμα και η παραμικρή γρατσουνιά σε κάποιο δάχτυλο σήμαινε ακαταλληλότητα για οποιαδήποτε δουλειά συμπεριλάμβανε την επαφή με τις τροφές. Η Μασάκο και η Γιαϊόι τέντωσαν μπροστά τα χέρια τους για επιθεώρηση. Η Γιαϊόι φαινόταν έτοιμη να καταρρεύσει εκεί που περίμεναν στη σειρά. «Είσαι εντάξει;» τη ρώτησε η Μασάκο. «Nαι, μάλλον» είπε η Γιαϊόι. «Τα παιδιά είναι καλά;» «Χμμ...» απάντησε αόριστα η Γιαϊόι. Η Μασάκο την κοίταξε πάλι, αλλά η μάσκα και το σκουφί έκρυβαν σχεδόν τα πάντα εκτός από τ’ άψυχα μάτια της. Η Γιαϊόι δεν φάνηκε ν’ αντιλήφθηκε καν το επίμονο βλέμμα της Μασάκο. Το απότομο κύμα ψυχρού αέρα ανάμικτο με τις μυρωδιές διάφορων φαγητών έκανε την κάθοδο προς το εργοστάσιο να μοιάζει με είσοδο σε ένα τεράστιο ψυγείο. Μια παγωνιά τρύπωνε ασταμάτητα στα παπούτσια τους από την επαφή με το τσιμεντένιο πάτωμα. Ακόμα και το καλοκαίρι μέσα στο εργοστάσιο έκανε κρύο. Στο τέρμα της σκάλας έσμιξαν με τους άλλους εργάτες που περίμεναν εκεί για να μπουν. Η Γιόσι και η Κουνίκο, που βρίσκονταν πιο μπροστά στην ουρά, γύρισαν και τους έκαναν νόημα. Oι τέσσερις γυναίκες δούλευαν πάντα μαζί και βοηθούσαν η μια την άλλη όταν δεν τα έβγαζαν πέρα, αλλιώς η δουλειά θα ήταν ακόμα πιο σκληρή. Η πόρτα άνοιξε και οι εργάτες άρχισαν να μπαίνουν. Έπλυναν πάλι τα χέρια τους μέχρι τους αγκώνες και οι ποδιές τους, μακριές ως τα γόνατα, απολυμάνθηκαν με ειδικό υγρό. Μέχρι η Μασάκο και η Γιαϊόι να ολοκληρώσουν τη διαδικασία και να μπουν στον χώρο δουλειάς, οι άλλες γυναίκες είχαν ήδη πιάσει τα πόστα τους στη γραμμή παραγωγής.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=