Όσα δεν θέλω να πω
Ο Σ Α Δ Ε Ν Θ Ε Λ Ω Ν Α Π Ω 25 μικού μπουφάν του. «Δεν ξέρεις ότι ήρθα κατόπιν πρόσκλησης; Δηλαδή είμαι καλεσμένος κι όχι κανένας μαλάκας νίντζα». Τα χέρια του νεαρού έψαξαν τον κορμό του Ρέμπους, κάτω από τις μασχάλες και κατά μήκος της πλάτης του. Όταν έσκυ- ψε για να ελέγξει τα μπατζάκια του, ο Ρέμπους έκανε τη σκέψη να του ρίξει γονατιά στο πρόσωπο, αλλά κατέληξε ότι ίσως να υπήρχαν επιπτώσεις. «Ελπίζω να το απόλαυσες όσο κι εγώ» είπε στον άντρα όταν σηκώθηκε πάλι όρθιος. Αντί απάντησης, ο βοηθός άρπα- ξε τα γράμματα που του είχε πάρει ο Ρέμπους, μετά ξεκίνησε πρώτος για τον αχανή ενιαίο χώρο του καθιστικού. Ο Ρέμπους πρόσεξε ότι είχαν εγκαταστήσει ένα αναβατόριο στη σκάλα, αλλά, κατά τα άλλα, το μέρος ήταν όπως το θυμό- ταν. Ο Κάφερτι καθόταν σ’ ένα ηλεκτρικό αμαξίδιο κοντά στα παράθυρα που εκτείνονταν από το δάπεδο ως το ταβάνι. Σε ένα χαμηλωμένο τρίποδο υπήρχε ένα τηλεσκόπιο, ακριβώς στο ύψος ενός καθιστού ανθρώπου. «Κάπως πρέπει να ικανοποιείς τα βίτσια σου» σχολίασε ο Ρέμπους. Ο Κάφερτι μισογύρισε το κεφάλι του και χαμογέλασε ψυ- χρά. Είχε χάσει κάποιο βάρος και το πρόσωπό του ήταν αρρω- στημένα χλωμό. Τα μάτια του πάντως ήταν ακόμη σαν ατσά- λινες μπίλιες και οι μεγάλες σφιγμένες γροθιές του θύμιζαν τα παλιά, σκληρά κατορθώματά του. «Ούτε λουλούδια ούτε σοκολατάκια;» ρώτησε κοιτάζοντας τον Ρέμπους από πάνω ως κάτω. «Έχω παραγγείλει μια ντουζίνα άσπρα γαρίφαλα για όταν έρθει η ώρα». Ο Ρέμπους προσποιήθηκε ότι ενδιαφερόταν για τη θέα πάνω από το Μέντοους μέχρι τις καμινάδες του Μάρ- τσμοντ. «Δεν τον βρήκαν ακόμη, ε;» μουρμούρισε. «Τον τύπο που σε πυροβόλησε; Μάλλον δεν θα τον βρουν ποτέ». «Άντριου, βάλε στον Τζον κάτι να πιει. Έναν καφέ ίσως για να εξουδετερώσει το αλκοόλ;» «Τι νόημα έχει το αλκοόλ αν είναι να το εξουδετερώνεις;»
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=