Όσα δεν θέλω να πω
I A N R A N K I N 24 Μέλβιλ Ντράιβ. Στη μεριά του Ρέμπους ήταν το Μπρού- ντσφιλντ Λινκς, όπου τους καλοκαιρινούς μήνες έπαιζαν μίνι γκολφ. Στη μεριά του Κάφερτι απλωνόταν μια μεγάλη πράσι- νη έκταση γνωστή ως Μέντοους, Λιβάδια. Εκεί υπήρχαν συνή- θως πολλοί δρομείς, ποδηλάτες και ιδιοκτήτες σκύλων που έκαναν χρήση του χώρου. Ο Ρέμπους χρειάστηκε να αποφύγει μερικούς καθώς βάδιζε προς το Κουόρτερμαϊλ. Αναρωτήθηκε αν ο Κάφερτι τον παρακολουθούσε να πλησιάζει. Γι’ αυτή την απίθανη περίπτωση, έκανε μια άσεμνη χειρονομία προς τη μεριά του κτιρίου, προκαλώντας τα έκπληκτα βλέμματα ενός νεαρού ζευγαριού που καθόταν σ’ ένα κοντινό παγκάκι. Σταμάτησε μια στιγμή έξω από την πόρτα του Κάφερτι, ευχόμενος να κάπνιζε ακόμη. Ένα τσιγάρο θα του έδινε μια λογική δικαιολογία για να καθυστερήσει την είσοδό του. Αντ’ αυτού, πάτησε το κουδούνι. Η πόρτα άνοιξε και το ασανσέρ τον ανέβασε τους οκτώ ορόφους μέχρι την κορυφή. Το πλατύ- σκαλο εδώ έβγαζε σε μία πόρτα μόνο. Ήταν ήδη ανοιχτή. Ένας γεροδεμένος νεαρός μάζευε την αλληλογραφία που προφανώς είχε πέσει νωρίτερα από το γραμματοκιβώτιο. Είχε ξανθωπά μαλλιά και η σωματοδομή του μαρτυρούσε τακτικές επισκέ- ψεις στο γυμναστήριο. Στον αριστερό καρπό φορούσε ένα Fitbit, αυτά τα ρολόγια που μετράνε θερμίδες, βήματα κτλ. Ούτε κανονικό ρολόι ούτε δαχτυλίδια. «Εσύ ποιος είσαι;» ρώτησε ο Ρέμπους. «Ο προσωπικός βοηθός του κυρίου Κάφερτι». «Φοβερή δουλειά πρέπει να είναι να του σκουπίζεις τον κώλο, αν και όποτε. Ξέρω τον δρόμο». Ο Ρέμπους άρπαξε την αλληλογραφία από το χέρι του νεαρού. Πριν προλάβει να κάνει δύο βήματα στον διάδρομο, μια γερή λαβή στον ώμο τον στα- μάτησε. «Πρέπει να σε ελέγξω». «Πλάκα μού κάνεις, έτσι;» Αλλά από την έκφραση στο πρό- σωπο του νεαρού ήταν φανερό πως δεν έκανε πλάκα. Ο Ρέμπους έβγαλε έναν αναστεναγμό και άνοιξε το φερμουάρ του αντιανε-
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=