Ομήρου Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά

25 ΑΧΙΛΛΕΑΣ: Εκεί που θα ’σαι δίπλα του αυτά να του θυμίσεις και να του πεις, αν γίνεται, τους Τρώες να βοηθήσει. Να πάρουνε τους Αχαιούς φαλάγγι ως τα πλοία και να τους πετσοκόψουνε εκεί που σκάει το κύμα. Κι εγώ να βλέπω από ψηλά τον Μέγα Στρατηλάτη να τρέχει κάπου να κρυφτεί, με τα βρακιά πεσμένα. Και να του γίνει μάθημα και πάθημα τ’ Ατρείδη πως ήταν μέγα λάθος του μαζί μου να τα βάλει, γιατί ποτέ δεν αψηφάς το πρώτο παλικάρι. Η Θέτιδα τον άκουγε χωρίς να τον κοιτάζει να μη φανούν τα δάκρυα που τρέχανε ποτάμι. ΘΕΤΙΔΑ: Αχ, μωρέ πικραμένο μου, γιατί να σε γεννήσω να πιεις φαρμάκι μπόλικο να ζήσεις τόσο λίγο και τίποτε να μη χαρείς απ’ της ζωής τη γλύκα. Καλύτερα στη θέση σου να έκανα κορίτσι, στα σκοτεινά να το ’λουζα, νύχτα να το χτενίζω στ’ άστρα και στον Αυγερινό να πλέκω τα μαλλιά της. Μου φαίνεται, αγόρι μου, σου δίνω κι άλλες πίκρες μ’ αυτά που λέω αστόχαστα. Θέλω καλά να ξέρεις πως δεν σ’ αλλάζω, μάτια μου, με τίποτε στον κόσμο είσαι η μοίρα μου εσύ κι εγώ ’μαι η δική σου ώσπου να γίνεις ήρωας δικός μου και του κόσμου.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=