Ομήρου Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά
24 και με ταπείνωσε βαθιά παίρνοντας με τη βία την κόρη που μου χάρισαν και σαν τρελός τη θέλω, κι αυτός ο τρισκατάρατος την έκανε δική του. Η μάνα του τον άκουσε απ’ τον βυθό που ζούσε μαζί με τον πατέρα της, τον μυθικό Νηρέα, και σαν ομίχλη ανέβηκε και κάθισε κοντά του του χάιδεψε την κεφαλή και του ’πε λυπημένα: ΘΕΤΙΔΑ: Γιε μου καλέ, γιε μου γλυκέ, μονάκριβο παιδί μου, έλα να μοιραστούμε οι δυο αυτή τη στενοχώρια μην την κρατάς για πάρτη σου. Πες μου τι σου συμβαίνει; ΑΧΙΛΛΕΑΣ: Μάνα, δεν έχω μυστικά, ούτε σου κρύβω κάτι. Δεν θα σου πω τρίτη φορά αυτά που ξέρεις ήδη. Άλλο είναι το πρόβλημα. Μπορείς να βοηθήσεις; Να πιάσεις το Αφεντικό και να του πεις δυο λόγια αν είναι αλήθεια που ’λεγες συχνά στο σπιτικό μας πως είσαι η μόνη απ’ τους θεούς που βόηθησες τον Δία κι έφερνες και παράδειγμα εκείνη την ημέρα που θέλαν να τον δέσουνε Ήρα και Ποσειδώνας και η Παλλάδα Αθηνά, κι εσύ πήρες χαμπάρι και γλίτωσες απ’ τα δεσμά τον Νεφεληγερέτη. Το πώς, το τι και το γιατί το ξέρουμε κι οι δυο μας. ΘΕΤΙΔΑ: Και τι θα πρέπει να του πω, πες μου το αίτημά σου.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=