Ομήρου Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά
19 Εγώ Αχιλλεύς γεννήθηκα, Ήρωας θα πεθάνω, μα σένα Αγαμέμνονα θα σε φωνάζουν...Μένιο! Ο Αγαμέμνων πνίγηκε απ’ τον πολύ θυμό του οι λέξεις που ’θελε να πει δεν βγαίναν απ’ το στόμα κι ευθύς τον λόγο άρπαξε ο Νέστωρ απ’ την Πύλο, σοφός και γλυκομίλητος και σεβαστός απ’ όλους. ΝΕΣΤΟΡΑΣ: Θλίψη βαριά που πλάκωσε των Αχαιών τη χώρα! Πώς θα γλεντούσε ο Πρίαμος, οι γιοι του και οι Τρώες αν έβλεπαν να τρώγεστε σαν σκύλος με τη γάτα εσείς οι δυο καλύτεροι, των Δαναών καμάρια, που είστε πρώτοι στ’ άρματα και στο μυαλό ξυράφι. Ακούστε με τι θα σας πω, είστε μικρότεροί μου. Εμένα με ακούγανε άντρες αντρειωμένοι που γονατίζανε βουνά και ξέσκιζαν θηρία. Γενναίε Αγαμέμνονα, να μην απλώσεις χέρι και πάρεις το κορίτσι του, των Αχαιών το γέρας. Κι εσύ, Αχιλλέα γρήγορε, μη βιάζεσαι και τόσο, είναι ο Αρχιστράτηγος δεν είστε ίσα κι όμοια. Νερώστε λίγο το κρασί, κρατήστε τον θυμό σας και φυλαχτείτε και οι δυο από τη δύναμή σας. ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑΣ: Νέστορα, μίλησες σωστά με μέτρο και σοφία αλλά ετούτον τον νταή φαίνεται δεν τον ξέρεις.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=