Ομήρου Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά

20 Θέλει να είναι Αρχηγός και να μας διατάζει κι εμείς να το δεχόμαστε σαν να ’μαστε φαντάροι. Είναι καλός πολεμιστής αλλά το παρακάνει, να βγαίνει να μας λοιδορεί κι εμείς να τον ακούμε. ΑΧΙΛΛΕΑΣ: Θα ’μουν δειλός κι ανάξιος, αν, με σκυφτό κεφάλι, έκανα ό,τι πρόσταζες κι έλεγα ναι σε όλα. Δεν είμαι ορντινάτσα σου, βάλ’ το καλά στον νου σου, ψάξε να βρεις αλλού παιδιά να τα ’χεις «σήκω – κάτσε». Ένα μονάχα θα σου πω να δεις εγώ ποιος είμαι. Δεν πρόκειται να τσακωθώ μ’ εσένα ή κάποιον άλλο για μία κόρη όμορφη, κι ας είναι η Βρισηίδα, που εσείς μου τη χαρίσατε και τώρα τη ζητάτε σαν ένα δώρο άδωρο για να με ταπεινώσεις. Το καταπίνω αμάσητο για το κοινό καλό μας αλλά μη διανοηθείς ν’ αγγίξεις τίποτε άλλο απ’ όσα φύλαξα καλά στο μελανό καράβι, γιατί το αίμα σου θα δεις, τ’ αμαρτωλό και μαύρο, απ’ την πληγή της λόγχης μου τα πόδια σου να βάφει.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=