Οι τρεις απατεώνες

ARTHUR MACHEN 34 «Όχι, όχι, ειλικρινά κάνετε λάθος. Βλέπω πως έχετε μια δραστικά λανθασμένη οπτική για τη ζωή. Πρέπει να τη συζητήσουμε διεξοδικά. Ελάτε στο διαμέρισμά μου· δεν ζω μακριά αποδώ». Με αυτόν τον τρόπο ο κύριος Ντάισον έγινε φίλος με τον κύριο Τσαρλς Φίλιπς, ο οποίος ζούσε σε μια ήσυχη πλατεία κοντά στο Χόλμπορν. Έκτοτε σύχναζαν ανά διαστήματα ο ένας στο διαμέρισμα του άλλου, συνήθως συστηματικά μα ενίοτε σποραδικά, και έδιναν ραντεβού στο μαγαζί στην οδό Κουίν, όπου η κουβέντα τους ζημίωνε το κέρδος του καπνοπώλη. Υπήρχε μια διαρκής διαμάχη σχετικά με τις λογοτεχνικές φόρμουλες, με τον Ντάισον να εξυμνεί τις αρετές της αγνής φαντασίας, ενώ ο Φίλιπς, που σπούδαζε φυσική και ήταν ερασιτέχνης εθνολόγος, επέμενε πως η λογοτεχνία πρέπει να έχει επιστημονική βάση. Χάρη στην ακούσια καλοσύνη εκλιπόντων συγγενών, οι δυο νεαροί είχαν γλιτώσει από τα νύχια της πείνας, και έτσι ξόδευαν ευχάριστα τον χρόνο τους σκεπτόμενοι πώς θα υλοποιήσουν διάφορα σημαντικά επιτεύγματα και απολάμβαναν τις ανέμελες χαρές ενός μποεμισμού που παρέμενε απρόσβλητος από το πικρό καρύκευμα της αντιξοότητας. Ένα βράδυ του Ιουνίου ο κύριος Φίλιπς καθόταν στο δωμάτιό του στην ήρεμη και απομονωμένη πλατεία Ρεντ Λάιον. Είχε ανοίξει το παράθυρο και

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=