ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ 33 λογαριασμό του. Ο Ντάισον ένιωσε βαθιά κολακευμένος και έπειτα από λίγες αβρότητες οι δυο τους έπιασαν την κουβέντα, ώστε μία ώρα αργότερα ο καπνοπώλης είδε τους καινούργιους φίλους να έχουν καθίσει πάνω σε δυο πλαϊνά βαρέλια και να έχουν απορροφηθεί από τη συζήτησή τους. «Καλέ μου κύριε» είπε ο Ντάισον «θα συνοψίσω το καθήκον του καλλιτέχνη με μία φράση. Οφείλει να κάνει μονάχα ένα πράγμα – να συλλαμβάνει μια υπέροχη ιστορία και να την αφηγείται με εξίσου υπέροχο τρόπο». «Συμφωνώ μαζί σας» είπε ο κύριος Φίλιπς «αλλά θα μου επιτρέψετε να επιμείνω πως στα χέρια του πραγματικού καλλιτέχνη όλες οι ιστορίες είναι θαυμαστές και κάθε περιστατικό έχει τις δικές του ιδιαίτερες χάρες. Η θεματική είναι ήσσονος σημασίας, το ύφος είναι τα πάντα. Ειλικρινά, η μεγαλύτερη δεξιότητα που μπορεί να έχει κανείς είναι να παίρνει κάποιο κοινότοπο θέμα και να το μεταστοιχειώνει σε αγνό καλλιτεχνικό χρυσό με την υψηλή αλχημεία του ύφους». «Αυτό είναι πράγματι απόδειξη μεγάλης δεξιότητας, μιας δεξιότητας, όμως, που εξασκείται με ανόητο, ή έστω απερίσκεπτο, τρόπο. Είναι σαν κάποιος ξακουστός βιολιστής να μας δείχνει τι θαυμαστές αρμονίες μπορεί να παίξει σε ένα παιδικό μπάντζο».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=