Οι Θυελλοφύλακες του Άρανμορ

14 ΗΤάρα κούνησε το κεφάλι. «Όχι, αλήθεια , πιστεύω ότι είναι μαγικό, γιατί υπάρχουν μυστικά στο νησί, Φιόνι». Ο Φιον προσπάθησε να διώξει τη μυρωδιά της σοκο- λάτας απ’ τη μύτη του. «Τι είδους μυστικά;» «Δεν μπορώ να σου πω» του είπε και τα μάτια της έλαμ- ψαν θριαμβευτικά. Εκείνος κοίταξε τον ουρανό με απόγνωση. «Δεν το πι- στεύω ότι ξέμεινα μαζί σου για όλο το καλοκαίρι». «Δε θ’ ανησυχούσα στη θέση σου. Προφανώς και δε θα χαραμίζω τον χρόνο μου μαζί σου». Σούφρωσε τη μύτη της και οι φακίδες της έσμιξαν. «Μπορείς να κάνεις παρέα με τον παππού». «Ήδη τον συμπαθώπερισσότερο από σένα» της πέταξε. «Ούτε καν τον έχεις γνωρίσει ακόμη». Ο Φιον άνοιξε τη χούφτα του και της έδειξε το τσαλα- κωμένο εισιτήριο του πλοίου. «Συμπαθώ αυτό το χαρτί περισσότερο από σένα». Η Τάρα τού κούνησε τη σοκολάτα κάτω απ’ τη μύτη. «Είσαι τόσο ανώριμος». «Δεν είμαι ανώριμος». Περίμενε να κοιτάξει η αδελφή του απ’ την άλλη κι ύστερα της πέταξε το χαρτάκι. Το είδε να μπλέκεται στα μαλλιά της και τότε ένιωσε λίγο καλύτερα. Πέρα στον κόλπο, ένας γλάρος έκανε μια βου- τιά, με το φτερό του να σκίζει τα κύματα. Άφησε ένα άγριο κρώξιμο και, σαν ν’ απαντούσε σε παράγγελμα, το νησί υψώθηκε να τους συναντήσει. Μπαλώματα από σκούρο πράσινο χορτάρι αναδύθη- καν από τη θάλασσα και σκαρφάλωσαν σε λόφους που