KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ 31 χώρας σε ό,τι τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης ονόμαζαν… «λάκκο λεόντων»4.) Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο και το εξής: Ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης αποκαλούσε πάντα τον Σερραίο πολιτικό «ο ολοσχερώς απαίδευτος και άξεστος πρωθυπουργός της Ελλάδας»! Αποτελεί δε γεγονός πως, βλέποντας κάποιος το πτυχίο από τη Νομική Αθηνών του μετέπειτα «Εθνάρχη», μάλλον δεν θαμπώνεται από τους βαθμούς του· το ακριβώς αντίθετο θα έλεγα πως συμβαίνει.5 Ωστόσο πέτυχε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα της ένταξης της χώρας μας, αξιοποιώντας ασφαλώς το κληρονομημένο κλέος, δηλαδή το ιστορικο-πολιτισμικό κεφάλαιό της, παράλληλα όμως κατακτώντας, και σε προσωπικό επίπεδο, τον απεριόριστο σεβασμό έως τον θαυμασμό των περισσότερων εκ των μεγάλων ηγετών του δυτικού κόσμου: Όλως χαρακτηριστική, εν προκειμένω, η… σχεδόν ερωτική επιστολή που του έστειλε, με την ευκαιρία της αποχώρησης από το αξίωμά του, ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ. Στη συγκεκριμένη επιστολή, ο σημαντικός Γερμανός πολιτικός, μεταξύ πολλών άλλων, ανέφερε: «Υπήρξατε δάσκαλός μου, πρότυπο για μένα»! Σημειωτέον, δε, πως –όταν ακόμη ο Σμιτ δήλωνε αρνητικός ή επιφυλακτικός προς την ελληνική ένταξη– ο Σερραίος πρωθυπουργός, «αρπάζοντάς τον από τα χέρια», του είχε πει: «Είναι αδιανόητο να βρίσκεται στην ΕΟΚ η Γερμανία, που αιματοκύλησε δύο φορές την Ευρώπη, και όχι η Ελλάδα, που πάντα αγωνίστηκε για την ελευθερία και τις δυτικές αξίες». (Μεταξύ άλλων και ο Γιάννης Μπούτος επιβεβαίωνε το συμβάν αυτό.)
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=