Οι καταρράκτες - Επετειακή έκδοση

I A N R A N K I N 22 στα οποία µπορεί να βρίσκεται ο εξαφανισµένος. Ακολουθείς τους κανόνες: Υπογράφονται τα έγγραφα, δίνεται η άδεια. Ερευνάς το διαµέρισµα του φίλου της. O Ρέµπους θα µπορούσε να προσθέσει: Αυτό το κάνουµε, επειδή εννιά στις δέκα είναι κάποιος από το περιβάλλον του θύµατος. ∆εν είναι ένας άγνω- στος που ξετρυπώνει τη λεία του µες στη νύχτα. Τα αγαπηµένα σου πρόσωπα είναι αυτά που θα σε δολοφονούσαν: η σύζυγος, ο εραστής, ο γιος ή η κόρη. Ή ο θείος, ο στενότερός σου φίλος, το µοναδικό πρόσωπο που εµπιστευόσουν. Είτε αυτοί σε εξα- πατούσαν είτε εσύ. Γνώριζες κάτι ή είχες κάτι. Σε ζήλευαν, τους είχες απορρίψει, είχαν ανάγκη από λεφτά. Αν η Φλιπ Μπάλφουρ ήταν νεκρή, το πτώµα της θα βρισκό- ταν σύντοµα· αν πάλι ήταν ζωντανή και δεν ήθελε να βρεθεί, τότε τα πράγµατα θα ήταν πιο δύσκολα. Oι γονείς της είχαν εµφανιστεί στην τηλεόραση ικετεύοντάς την να επικοινωνήσει µαζί τους. Η αστυνοµία βρισκόταν στο σπίτι τους και παρακο- λουθούσε τα τηλεφωνήµατά τους µήπως κάποιοι ζητούσαν λύ- τρα. Η αστυνοµία ερευνούσε το σπίτι του Nτέιβιντ Κοστέλο στο Κανονγκέιτ µε την ελπίδα να ανακαλύψει κάποιο στοιχείο. Η αστυνοµία βρισκόταν και εδώ —στο διαµέρισµα της Φλιπ Μπάλφουρ. Είχαν τον Nτέιβιντ Κοστέλο υπό επιτήρηση— εµπόδιζαν τα µέσα ενηµέρωσης να πλησιάσουν πάρα πολύ. Αυ- τό είχαν πει στον νεαρό άντρα και ήταν εν µέρει αλήθεια. Είχαν ψάξει το διαµέρισµα της Φλιπ την προηγούµενη µέ- ρα. O Κοστέλο είχε κλειδιά ακόµα και για το σύστηµα συνα- γερµού. Το τηλεφώνηµα στο διαµέρισµα του ίδιου του Κοστέ- λο είχε γίνει στις 10 µ.µ.: Ήταν ο Τριστ που ήθελε να µάθει αν είχε κανένα νέο από τη Φλιπ, λέγοντας µόνο πως είχε ξεκινήσει για το Σαπίρο και δεν είχε εµφανιστεί. «∆εν είναι µαζί σου, ε;» «Είµαι ο τελευταίος στον οποίο θα ερχόταν» είχε απαντή- σει µε παράπονο ο Κοστέλο.