Οι καταρράκτες - Επετειακή έκδοση

Ο Ι Κ Α Τ Α Ρ Ρ Α Κ Τ Ε Σ 37 καθώς είχαν φτιαχτεί την ίδια µέρα. Όπως πήγαινε για τις σκάλες, ο ώµος του τρίφτηκε στον τοίχο κι ο Ρέµπους πιάστη- κε γερά από την κουπαστή καθώς ανέβαινε. Το δεύτερο και το τρίτο γυαλιστερό κλειδί άνοιγαν την πόρτα για το διαµέρισµα της Φιλίπα Μπάλφουρ. ∆εν ήταν κανείς µέσα και ο συναγερµός δεν είχε ενεργο- ποιηθεί. Άναψε τα φώτα. Το µαλακό χαλάκι κάτω από τα πό- δια του έµοιαζε σαν να ήθελε να τυλιχτεί γύρω από τους αστραγάλους του και χρειάστηκε να πιαστεί από τον τοίχο για να ξεµπλέξει τα πόδια του. Τα δωµάτια είχαν µείνει ακριβώς όπως τα είχε αφήσει, µε τη διαφορά ότι τώρα έλειπε ο υπολο- γιστής από το γραφείο, γιατί είχε µεταφερθεί στο τµήµα όπου η Σιβόν έλπιζε ότι κάποιος από τους παροχείς υπηρεσιών δια- δικτύου της Μπάλφουρ θα τη βοηθούσε να παρακάµψει τον κωδικό πρόσβασης. Στην κρεβατοκάµαρα, κάποιος είχε αποµακρύνει την κα- λοφτιαγµένη στοίβα µε τα ρούχα του Nτέιβιντ Κοστέλο από την καρέκλα. O Ρέµπους υπέθεσε ότι το είχε κάνει ο ίδιος ο Κοστέλο. ∆εν θα έκανε κάτι τέτοιο χωρίς άδεια — τίποτε δεν έφευγε από το διαµέρισµα χωρίς άδεια από τα αφεντικά. Oι ειδικοί της σήµανσης έπρεπε πρώτα να εξετάσουν τα ρούχα, ίσως ακόµα να πάρουν και δείγµατα. Υπήρχαν ήδη φήµες ότι θα έσφιγγε το ζωνάρι. Σε µια υπόθεση σαν κι αυτή τα έξοδα θα µπορούσαν να φτάσουν στα ύψη. O Ρέµπους γέµισε ένα µεγάλο ποτήρι νερό στην κουζίνα και πήγε να κάτσει στο σαλόνι, στην ίδια περίπου θέση όπου είχε κάτσει ο Nτέιβιντ Κοστέλο. Λίγο νερό κύλησε από το πιγούνι του. Oι πίνακες στους τοίχους —αφηρηµένα έργα κορνιζα- ρισµένα— του έκαναν παιχνίδια, κινούνταν καθώς κινούσε το βλέµµα του. Έσκυψε να αφήσει το άδειο ποτήρι στο πάτωµα και κατέληξε πεσµένος στα γόνατα και τα χέρια του. Κάποιο κάθαρµα είχε «πειράξει» τα ποτά, ήταν η µόνη εξήγηση. Γύρι-