Οι καταρράκτες - Επετειακή έκδοση

I A N R A N K I N 30 µπαρ έκανε χρυσές δουλειές. Μπαίνοντας, προσπέρασε τρεις γαλονάδες της Γενικής Ασφάλειας που αποχωρούσαν. Κοίτα- ξε το ρολόι του: έξι και σαράντα. Είχαν αφιερώσει στον συντα- ξιοδοτούµενο επιθεωρητή σαράντα λεπτά από τον πολύτιµο χρόνο τους. Nωρίτερα την ίδια µέρα είχε γίνει µια παρουσίαση στο αστυνοµικό τµήµα του Σεντ Λέναρντ. O Ρέµπους την είχε χά- σει· επιτηρούσε τον Κοστέλο εκείνη την ώρα. Ωστόσο, είχε ακούσει για την οµιλία που εκφώνησε ο υπαρχηγός Κόλιν Κάρζγουελ. Αρκετοί αξιωµατικοί από τα προηγούµενα πόστα του «Αγρότη» —µερικοί ήδη συνταξιούχοι— ήταν εκεί για να πουν λίγα λόγια. Θα έµεναν και για τη συνέχεια της βραδιάς, και η εµφάνισή τους φανέρωνε ότι µπεκρόπιναν όλο το από- γευµα: οι γραβάτες είτε είχαν πεταχτεί είτε κρέµονταν στρα- βά χαλαρωµένες, τα πρόσωπά τους κατακόκκινα από την έξα- ψη του οινοπνεύµατος. Ένας άντρας τραγουδούσε και η φωνή του συναγωνιζόταν σε ένταση τη µουσική που έβγαινε από τα µεγάφωνα στο ταβάνι. «Τι θες να σου φέρω, Τζον;» ρώτησε ο «Αγρότης» παρατώ- ντας το τραπέζι του για να συντροφέψει τον Ρέµπους στο µπαρ. «Ένα ουισκάκι αν γίνεται, κύριε». «Φέρ’ εδώ πέρα µισό µπουκάλι ουίσκι, µόλις µπορέσεις!» γκάριξε ο «Αγρότης» στον µπάρµαν, που εκείνη τη στιγµή γέµιζε ξέχειλα ποτήρια µε µπίρα. O «Αγρότης» µισόκλεισε τα µάτια του, καθώς εστίασε το βλέµµα του στον Ρέµπους. «Τους είδες αυτούς τους µασκαράδες από τη Γενική Ασφάλεια;» «Τους προσπέρασα καθώς έµπαινα». «Ήπιαν όλοι τις παλιοπορτοκαλάδες τους, έριξαν τις χει- ραψίες στα γρήγορα και πίσω στο σπίτι». O «Αγρότης» προ- σπαθούσε να πει τις λέξεις καθαρά, µε αποτέλεσµα να τις υπερτονίζει.