LISA RIDZÉN 16 αντί να τοποθετήσουν σωστά τα ξύλα και να βάλουν φλόγα αποπάνω. Στην αρχή τους έλεγα τι να κάνουν, αλλά με τον καιρό βαρέθηκα. Ιδίως οι νέοι δείχνουν να είναι στον κόσμο τους. Μπορώ να πω πολλά για τον γέρο μου, οφείλω όμως να ομολογήσω πως με έμαθε να ανάβω σωστά τη φωτιά. Οι σημερινοί νέοι σκέφτονται το πολύ μέχρι το αύριο, τα έχουν όλα έτοιμα και δεν ξέρουν όσα εμείς τα μάθαμε από παιδιά. Τι θα κάνουν αν συμβεί κάτι σοβαρό; Αν η ηλεκτρική ενέργεια εκλείψει ή αν κοπεί το νερό της βρύσης; Θα καταρρεύσουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Κοιτάζω τη φωτιά. Σίγουρα θα τα κατάφερνα μια χαρά με το νερό από το ρυάκι, την ξυλόσομπα και τα τρόφιμα που έχω στο υπόγειο. Οι φλόγες γλείφουν αδέξια το προσάναμμα, και γρήγορα γίνονται βίαιες. Οι κιτρινωπές χορεύτριες με κάνουν να σκεφτώ τον Χανς, πώς καθόταν απορροφημένος μπροστά στη φωτιά όταν ήταν μικρός. Τότε που ακόμα με σεβόταν και τέντωνε τα αυτιά του για μη χάσει λέξη από όσα έλεγα. «Ο Χανς θέλει να σταματήσω να ασχολούμαι ακόμα και με τη φωτιά. Δεν θέλει απλώς να μου πάρει τον Σίξτεν, θέλει να μου πάρει και τα ξύλα» λέω και κάτι με γρατζουνάει στο στήθος. «Λέει ότι πρέπει να βάλω καλοριφέρ, ότι έχω την οικονομική δυνατότητα».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=