Νυχτερινός πράκτορας
Ν Υ Χ Τ Ε Ρ Ι Ν Ο Σ Π Ρ Α Κ Τ Ο Ρ Α Σ 13 μπάρμπεκιου που είχε πάει το καλοκαίρι. Δούλευε στο γραφείο του διευθυντή. «Έι, Θίο» είπε και έσφιξε το χέρι του. «Έλα, λέγε» είπε ο Μπράιαν στον Θίο, που έριξε επιφυλακτι κά μια ματιά γύρω. «Τι έγινε;» ρώτησε ο Πίτερ. «Ο Θίο είδε τις λίστες προαγωγών και μεταθέσεων». Ήταν το αγαπημένο θέμα κουτσομπολιού στα πηγαδάκια του γραφείου. «Θέλεις να μάθεις αν θα πάρεις;» ρώτησε ο Μπράιαν τον Πί τερ χαμογελώντας με νόημα. «Φυσικά» είπε ο Πίτερ, αλλά, καθώς έσκυβε ο Θίο, σήκωσε το χέρι. «Μη μου πεις όμως». «Τι;» «Θα το μάθω σύντομα». «Δεν θέλεις να μάθεις;» «Δεν πειράζει. Θα περιμένω». Ο Θίο ίσιωσε το κορμί του και η ανάλαφρη ατμόσφαιρα κοινών μυστικών διαλύθηκε. «Δεν είναι και τίποτα το σπουδαίο» είπε ο Θίο κρατώντας τώρα αμυντική στάση. Πράγματι, δεν ήταν. Πολλές φορές άφηναν υπονοούμενα τα αφεντικά και οι περισσότερες αυξήσεις και προαγωγές γίνονταν γνωστές πολύ πριν από την ώρα τους. «Δεν σου κάνω τον δύσκολο» είπε ο Πίτερ. «Όλα καλά. Απλώς δεν θέλω να ξέρω». «Πας να με κάνεις να φανώ σαν κανένα καρφί; Εσύ; » Ο Πίτερ πρόσεχε να μην αφήνει την παραμικρή υπόνοια απρέπειας. Όλη του σχεδόν τη ζωή τον παρακολουθούσαν, έψα χναν για το παραμικρό παράπτωμα. Ίσως γι’ αυτό του ήταν τόσο εύκολο να παρακολουθεί και να αποφεύγει την παρακο λούθηση.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=