Νυχτερινός πράκτορας
Ν Υ Χ Τ Ε Ρ Ι Ν Ο Σ Π Ρ Α Κ Τ Ο Ρ Α Σ 17 ρα κοντοκομμένα μαλλιά που αραίωναν και περιποιημένη γε νειάδα. Τώρα που βρισκόταν στον Λευκό Οίκο, τόσο κοντά στον Πρόε δρο, πρόσεχε ότι τον παρακολουθούσαν περισσότερο από κάθε άλλη φορά κι έβλεπε την ανησυχία που περνούσε φευγαλέα από το πρόσωπό τους μόλις καταλάβαιναν ποιος ήταν. Ο Χόκινς ήξερε τον πατέρα του πριν από το σκάνδαλο και το γεγονός ότι ο Πίτερ τού έμοιαζε τόσο πολύ δεν βοηθούσε καθό λου. Ο Χόκινς –χωρισμένος, πρώην καθολικός, εργασιομανής– συ νήθως πλανιόταν σαν μαύρο σύννεφο μες στο κτίριο. Χαιρετούσε τους υφισταμένους του, αν τους χαιρετούσε καν, με ένα κούνημα του κεφαλιού κι ένα αχνό «έι», που ακουγόταν σαν να είχε μόλις κουνήσει άθελά του χτυπημένο χέρι ή πόδι. Ήταν ίσως το τίμημα για τα τόσα χρόνια απόρρητης εργασίας ή τα τόσα μυστικά που κουβαλούσε, έδειχνε όμως ιδιαίτερα ψυχρός με τον Πίτερ. Υπήρχαν στιγμές που οι υποψίες τον ενοχλούσαν, τον έκαναν να νιώθει σαν απατεώνας, μια εσωτερική απειλή που είχε κα ταφέρει με κάποιον τρόπο να τρυπώσει στην καρδιά της κυβέρ νησης. Απόψε όμως ο Πίτερ δεν έδωσε σημασία στο ενοχλημένο βλέμ μα του Χόκινς. Κοντοστάθηκε στα παράθυρα στο τέλος του δια δρόμου και κοίταξε έξω τον Κήπο των Ρόδων και τα φωτεινά παράθυρα του μεγάρου του Λευκού Οίκου. Αυτός ήταν ο λόγος που είχε φανεί τόσο προσεκτικός όλον αυτόν τον καιρό. Είχε κερδίσει μια θέση εδώ, του είχαν εμπιστευτεί τις πιο απόρρητες υποθέσεις του έθνους. Του άρεσαν οι μετέωρες αυτές ώρες του σούρουπου και του ξημερώματος, όταν το περισσότερο πολιτικό προσωπικό είχε πάει σπίτι. Τα γραφεία ήταν άδεια, τα τηλέφωνα βουβά, οι διάδρομοι βυθισμένοι στη σιγαλιά. Εκείνες τις στιγμές ο Λευκός Οίκος δεν
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=