Νυχτερινός πράκτορας

16 2 Η νύχτα εκείνη στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων ξεκίνησε όπως οποιαδήποτε άλλη. Ο Πίτερ μπήκε στη Δυτική Πτέρυ­ γα και ένας αξιωματικός της Μυστικής Υπηρεσίας έλεγξε το σή­ μα του για να περάσει. «Πώς πάνε οι βολές, Μπέαρ;» Το παρατσούκλι του Πίτερ από τον καιρό που έπαιζε μπάσκετ στο κολέγιο. «Έχω σκουριάσει λίγο» είπε ο Πίτερ. «Θα ’πρεπε να πηγαίνω πιο συχνά». «Ακόμη σ’ εκείνο το υπόγειο σε έχουν;» «Μάλιστα, κύριε». Γέλασε. Η ιδέα ενός ψηλού άντρα κλεισμένου σε ένα μικρό δωμάτιο ήταν μάλλον αστείρευτη πηγή χιούμορ για τον φύλακα. «Πόσο είναι το ταβάνι εκεί κάτω; Δυόμισι μέτρα; Δύο;» «Κάθε βράδυ και χαμηλότερο» είπε ο Πίτερ, χτύπησε φιλικά το γραφείο και προχώρησε στον διάδρομο. Το αφεντικό του, ο Τζέιμς Χόκινς, τον προσπέρασε διαβάζο­ ντας κάτι στο τηλέφωνό του. Ανώτερος σύμβουλος και βετεράνος του τομέα εθνικής ασφάλειας του FBI , ήταν εκεί μέσα ο άνθρωπος του Προέδρου σε θέματα αντικατασκοπείας και τρομοκρατίας. Πρέπει να είδε τον Πίτερ, αν και η μόνη του αντίδραση ήταν να σμίξει ελαφρά τα φρύδια. Ήταν μεγαλόσωμος ο Χόκινς, με κορμοστασιά εργάτη, μαύ

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=