Νυχτερινός πράκτορας

M A T T H E W Q U I R K 18 ήταν πια πεδίο κρίσεων και κομματικών μαχών. Το μόνο που ανάδινε ήταν παράδοση και επισημότητα. Το γαλάζιο σήμα τού έδινε πρόσβαση παντού και μερικές φορές τριγυρνούσε τη νύχτα στον Λευκό Οίκο με τους πρώτους ορόφους στη διάθεσή του. Μολονότι κόντευε χρόνος που δούλευε εδώ και γνώριζε από πρώτο χέρι το κόστος και τις προδοσίες της πολιτικής ζωής –λίγοι τα γνώριζαν καλύτερα από εκείνον–, εξα­ κολουθούσε να νιώθει δέος στην ιδέα ότι είχε γραφείο εκεί μέσα και μπορούσε να παίξει τον ρόλο του, όσο μικρός κι αν ήταν. Κάποτε αντιμετώπιζαν και τον πατέρα του με την ίδια εμπι­ στοσύνη, και η απώλειά της τον σκότωσε. «Χάλια δείχνεις, Σάδερλαντ». Η προσωπάρχης Νταϊάν Φαρ πρόβαλε από τη γωνία πίσω του με μια κούπα στο χέρι. «Δεν χρειάζεται να μου πεθάνεις επειδή σε έθαψα ήδη εκεί κάτω, εντάξει;» «Κατανοητό». Ήταν ασυνήθιστη τέτοιου είδους πρόσβαση σε προσωπάρχη, το ίδιο όμως ήταν και όλα όσα αφορούσαν τη δουλειά του, αφού χειριζόταν μια γραμμή έκτακτης ανάγκης που κατέληγε απευ­ θείας σε εκείνη και στον Χόκινς, την ύπαρξη της οποίας γνώριζαν μόνο οι ίδιοι. Η Φαρ τον είχε προσλάβει, τον είχε φέρει στον Λευ­ κό Οίκο, του είχε δώσει την ευκαιρία να αποδείξει την αξία του. Δούλευε ακούραστα εφτά μέρες τη βδομάδα, με δηκτικότητα ανελέητη, που του έφερνε πάντα στο μυαλό τραχύ εκδότη εφη­ μερίδας από ταινία της δεκαετίας του ’30 . Ήταν εντυπωσιακή, με μαύρα μαλλιά που άγγιζαν το σαγόνι και αφέλειες, πράσινα μά­ τια και ανοιχτόχρωμη, σχεδόν διάφανη επιδερμίδα. Η διοίκηση του Λευκού Οίκου ήταν δουλειά για μαζοχιστές –πολλές φορές οι προσωπάρχες εγκατέλειπαν τη Δυτική Πτέρυγα λόγω εγκεφαλικού ή καρδιακής προσβολής–, εκείνη όμως έμοια­ ζε να τα βγάζει πέρα σαν να διασκέδαζε, σαν να παρακολουθού

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=