ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΞΙΧΝΙΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΝΟ; 29 ύφασμα. Το μόνο που προδίδει πως ένας άνθρωπος πέθανε εδώ είναι το αίμα και το σπασμένο τζάμι. Και το πτώμα που κείτεται δεκαπέντε μέτρα πιο κάτω, φυσικά. Ρίχνεις μια κλεφτή ματιά κατά μήκος της πτέρυγας, στα μπαλκόνια των υπόλοιπων δωματίων του ορόφου. Το κενό ανάμεσά τους είναι πολύ μεγάλο για να πηδήξει κάποιος από το ένα στο άλλο και, μολονότι οι γωνίες τους είναι φαγωμένες, η πέτρα παραείναι λεία για να σκαρφαλώσει κανείς. Ο δολοφόνος θα πρέπει να βγήκε απ’ την πόρτα και να την κλείδωσε πίσω του. Κοιτάζοντας πέρα, την αυλή, βλέπεις ξανά τον δείκτη στο σημείο που βρέθηκε το τηλέφωνο του Κένεντι, αλλά αυτή τη φορά η θέση του σε ξενίζει. «Αρχιφύλακα» λες δείχνοντας προς τον δείκτη. «Σε τι απόσταση από το σώμα του θα έλεγες ότι βρέθηκε το κινητό του θύματος;» Η ΜακΆνταμ κοιτάζει απ’ το μπαλκόνι. «Γύρω στα τρία μέτρα μου φαίνεται, πάνω κάτω». «Πολύ μακριά για να αναπήδησε απλώς μετά την πτώση του, ειδικά πάνω σε γρασίδι. Πώς βρέθηκε εκεί πέρα;» «Μήπως το έριξε ο δολοφόνος;» «Αλλά γιατί να μην το έριξε δίπλα στο σώμα του; Ή απλώς να το πάρει μαζί του;» Η αρχιφύλακας δεν έχει απάντηση, ούτε και εσύ. Τότε θυμάσαι αυτό που είπε η Δρ Γουός για τη ζημιά που είχε υποστεί το τηλέφωνο και γονατίζεις για να εξετάσεις πιο προσεκτικά το πέτρινο δάπεδο του μπαλκονιού. Η ΜακΆνταμ σε παρακολουθεί απορημένη, αλλά ύστερα από ένα λεπτό βρίσκεις αυτό που έψαχνες. «Αυτό δεν είναι γυαλί από το τζάμι της μπαλκονόπορτας» λες κρατώντας ένα μικροσκοπικό κομμάτι από ασημένιο μέταλ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=