ANTONY JOHNSTON 28 «Έσπασε από μέσα» λέει η ΜακΆνταμ. «Φαίνεται να πάλεψαν στο εσωτερικό του δωματίου». Βγαίνετε έξω, ακολουθώντας τα ίχνη του αίματος μέχρι το κιγκλίδωμα του μπαλκονιού και τον κόκκινο λεκέ που βρίσκεται στο έδαφος, μπροστά απ’ τα κάγκελα. Το πορφυρό αποτύπωμα μιας παλάμης βρίσκεται στον σοβά που έχει δεν έχει ένα μέτρο ύψος. Θα μπορούσε εύκολα να πέσει κανείς ή να τον σπρώξουν και να χάσει την ισορροπία του. «Προσγειώθηκε ανάσκελα» επισημαίνεις. «Αυτό δείχνει ότι στεκόταν εδώ, στο μπαλκόνι, κοιτάζοντας προς το εσωτερικό, και τον έσπρωξαν… ή ότι όποιος τον κάρφωσε μέσα, τον κουβάλησε έξω και τον έριξε κάτω». «Αυτό θα απαιτούσε αρκετή δύναμη» λέει η ΜακΆνταμ ενώ σε ακολουθεί στο μπαλκόνι. «Ψάχνουμε κάποιον μεγαλόσωμο, λοιπόν». «Αν συνέβη αυτό. Προς το παρόν δεν πρέπει ν’ αποκλείσουμε τίποτα». «Κοίτα εδώ, η γιατρός είχε δίκιο. Πανομοιότυπα λουλούδια». Η ΜακΆνταμ σου δείχνει δύο φαρδιές πήλινες γλάστρες που βρίσκονται κοντά στον τοίχο του σπιτιού, δεξιά και αριστερά από τις μπαλκονόπορτες. Η μία περιέχει ένα φυτό που δεν αναγνωρίζεις· μέσ’ απ’ την άλλη προβάλλει μια τριανταφυλλιά με τα χαρακτηριστικά κόκκινα λουλούδια. «Η πινακίδα του Ελίζιουμ που είδαμε είχε τριαντάφυλλα στον λογότυπο» λες φέρνοντας στο μυαλό σου την πύλη. «Ο δολοφόνος μας μπορούσε να επιλέξει άλλο λουλούδι, αλλά διάλεξε το συγκεκριμένο. Βάζω στοίχημα πως δεν είναι σύμπτωση». «Ναι, αλλά δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε τίποτα» λέει η ΜακΆνταμ με ύφος. Τίποτα άλλο δεν φαίνεται παράταιρο στο μπαλκόνι. Δεν υπάρχουν σημάδια από πατημασιές ή κομμάτια από σκισμένο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=