ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΞΙΧΝΙΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΝΟ; 25 «Αχά. Μια υποκρίτρια λοιπόν». «Το αντίθετο, δεν τα εκτρέφει για φαγητό. Τα έχει για συντροφιά». Η ΜακΆνταμ σε κοιτάζει με δυσπιστία και μετά αναστενάζει. «Όπως είπα. Για δέσιμο». Ο αστυφύλακας Ζουάλι έχει ήδη ξαναμπεί στο σπίτι. Σταματάς λίγο πριν από την είσοδο, ώστε να μην μπορεί να ακούσει αυτά που λες στη ΜακΆνταμ. «Αρχιφύλακα, το να προσβάλλεις την ιατροδικαστή στην πρώτη σου παρουσία σε τόπο εγκλήματος εδώ δεν είναι η συμπεριφορά που περιμένω από σένα. Με είχαν διαβεβαιώσει ότι είσαι εργατική και έξυπνη ντετέκτιβ, οπότε κάνε μου τη χάρη και ανταποκρίσου σ’ αυτή τη φήμη. Κατανοητό;» Η ΜακΆνταμ αιφνιδιάζεται. Προφανώς, δεν θεώρησε πως είχε ξεπεράσει τα όρια. Έπειτα από μια στιγμή μαλακώνει. «Κατανοητό, επιθεωρητά. Προσεκτική και ευγενική αποδώ και στο εξής». Γνέφεις και συνεχίζεις ακολουθώντας τον αστυφύλακα Ζουάλι. Σας οδηγεί πίσω στην αίθουσα υποδοχής, ανεβαίνετε τη φαρδιά σκάλα με το χαλί και διασχίζετε έναν διάδρομο με δωμάτια για μασάζ, γιόγκα και παρόμοιες υπηρεσίες ευεξίας. Στρίβετε σε μια γωνία και εισέρχεστε στη δυτική πτέρυγα, στη συνέχεια ανεβαίνετε απ’ τις σκάλες δυο ορόφους ενώ προσπερνάτε αρκετά δωμάτια θεραπειών. Εντέλει, φτάνετε στον τελευταίο όροφο όπου οι πόρτες των δωματίων είναι αριθμημένες όπως ενός ξενοδοχείου. «Αναρωτιέμαι τι δουλειά είχε το θύμα σ’ έναν χώρο που προορίζεται μόνο για το προσωπικό» συλλογίζεται η αρχιφύλακας ΜακΆνταμ. «Ίσως ο διευθυντής να μπορεί να μας το πει αυτό» απαντάς. «Θα μιλήσουμε μαζί του αφού δούμε τον χώρο».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=