Μπαουμγκάρτνερ

Μ Π Α Ο Υ Μ Γ Κ Α Ρ Τ Ν Ε Ρ 9 άλλη άκρη της γραμμής αρχίζει να μιλάει, αποδεικνύεται ότι δεν είναι η Ναόμι αλλά ένας άντρας, ένας άγνωστος άντρας με μια άγνωστηφωνή, που ψελλίζει κάποιου είδους συγγνώμη επειδή άργησε. Αργήσατε για τι πράγμα; ρωτάει ο Μπαουμγκάρτνερ. Για να ελέγξω τον μετρητή σας, λέει ο άντρας. Έπρεπε να ήμουν εκεί στις εννιά, θυμάστε; Όχι, ο Μπαουμγκάρτνερ δεν θυμάται, αδυνατεί να ανακαλέσει έστω και μία στιγμή τις προηγούμενες μέρες ή εβδομάδες που να σκέφτηκε ότι ο υπάλληλος της εταιρείας ηλεκτρικού επρόκειτο να περάσει από κει στις εννιά για να ελέγξει τις ενδείξεις του μετρητή, συνεπώς λέει στον άνθρωπο να μην ανησυχεί, σκοπεύει να μείνει στο σπίτι όλο το πρωί και το μεσημέρι, αλλά ο άνθρωπος από την εταιρεία ηλεκτρικού, πουακούγεται νέος και άπειρος και πρόθυμος να ικανοποιή­ σει, επιμένει να εξηγεί ότι ακριβώς αυτή τη στιγμή δεν έχει χρόνο να εξηγήσει γιατί δεν ήρθε στην ώρα του, αλλά υπάρ- χει σοβαρός λόγος γι’ αυτό, ένας λόγος πέρα από τον έλεγχό του , κι ότι θα βρίσκεται εκεί το συντομότερο δυνατόν. Ωραία, λέει ο Μπαουμγκάρτνερ, θα σας δω τότε. Κλείνει το τηλέ- φωνο και ρίχνει μια ματιά στο δεξί του χέρι, όπου έχει αρ- χίσει να νιώθει μικρά τσιμπήματα από το κάψιμο, αλλά, όταν κοιτάζει πιο προσεκτικά την παλάμη και τα δάχτυλά του, δεν βλέπει ίχνη φουσκάλας ή ξεφλουδισμένου δέρμα- τος, μόνο μια γενικότερη κοκκινίλα. Φτηνά τη γλίτωσα, σκέφτεται, μάλλον θα ζήσω, κι ύστερα, μιλώντας στον εαυτό του στο δεύτεροπρόσωπο, λέει απόμέσα του:Ηλίθιε, βλάκα, να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό. Κάνει τη σκέψη ότι πρέπει να τηλεφωνήσει στη Ναόμι