Μπαουμγκάρτνερ

P A U L A U S T E R 8 μάσει το πρωινό του, δύο μελάτα αυγά. Σβήνει το μάτι κι ύστερα, δίχως να το σκεφτεί δεύτερη φορά, δίχως δηλαδή να μπει στον κόπο να πάρει μια πιάστρα ή μια πετσέτα, σηκώνει από το μάτι το κατεστραμμένο, καυτό κατσαρόλι και καίει το χέρι του. ΟΜπαουμγκάρτνερ βγάζει μια κραυ- γή πόνου. Ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά πετάει κάτω το σκεύος, που σκάει στο πάτωμα με έναν ξερό με- ταλλικό κρότο, κι ύστερα, ξεφωνίζοντας ακόμη απ’ τον πόνο, τρέχει στον νεροχύτη, ανοίγει το κρύο, βάζει το δεξί του χέρι κάτω από τη βρύση και το κρατάει εκεί για τα επό- μενα τρία ή τέσσερα λεπτά, ενώ το τρεχούμενο νερό κυλάει παγωμένο πάνω στο δέρμα του. Ελπίζοντας ότι έχει αποτρέψει τυχόν φουσκάλες στα δά- χτυλα και στην παλάμη του, σκουπίζει προσεκτικά το χέρι του με ένα ποτηρόπανο, στέκεται μια στιγμή να ανοιγο- κλείσει τα δάχτυλά του, ταμπονάρει το χέρι του με το πανί μια δυο φορές ακόμα κι ύστερα αναρωτιέται τι δουλειά είχε στην κουζίνα. Προτού προλάβει να θυμηθεί ότι υποτί- θεται πως θα έπαιρνε την αδερφή του, χτυπάει το τηλέφω- νο. Ο Μπαουμγκάρτνερ σηκώνει το ακουστικό και μουρ- μουρίζει ένα επιφυλακτικό Λέγετε. Ηαδερφή του, λέει από μέσα του, καθώς θυμάται επιτέλους για ποιον λόγο βρίσκε- ται εκεί, και, τώρα που είναι περασμένες δέκα και δεν πρόλαβε να της τηλεφωνήσει, είναι απολύτως σίγουρος ότι το άτομο στην άλλη άκρη της γραμμής είναι η Ναόμι, η στρυφνή μικρή του αδερφή, η οποία αναμφίβολα θα ξεκι- νήσει τη συζήτηση κατσαδιάζοντάς τον που ξέχασε πάλι, όπως πάντα , να της τηλεφωνήσει, μόλις όμως το άτομο στην