Μπαουμγκάρτνερ

P A U L A U S T E R 34 νού και ταξιδεύουν προς το παρελθόν, το μακρινό παρελθόν που τρεμοπαίζει στην απώτερη άκρη της μνήμης, και κομ- μάτι το μικροσκοπικό κομμάτι επιστρέφουν όλα στον νου του, ο χαμένος κόσμος του Τότε, και να τος εκεί, με το μετά βίας ανεπτυγμένο εικοσάχρονο σώμα του, ένας πάμ- φτωχος πρωτοετής φοιτητής στο πιο βόρειo κομμάτι της βορειοδυτικής πλευράς του Μανχάταν, να ξεπροβάλλει τέλη Σεπτέμβρη στο φως του απομεσήμερου σε αναζήτηση κάποιων πραγμάτων για το πρώτο διαμέρισμα όπου έζησε ποτέ μόνος, καθ’ οδόν προς το κατάστημα της Goodwill στη Λεωφόρο Άμστερνταμ με σκοπό να αγοράσει φτηνά μαγειρικά σκεύη ίσα για να γεμίσει ένα ντουλάπι στη μι- κροσκοπική κουζινούλα του, και σε εκείνο το άδειο αλλά γεμάτο με πράγματα μέρος με τους κιτρινισμένους τοίχους αντίκρισε για πρώτη φορά την Άννα, το κορίτσι με τα λα- μπερά μάτια, μάτια που τα έβλεπαν όλα, όχι πάνω από δεκαοκτώ χρονών και φοιτήτρια κι εκείνη στη γειτονιά. Ούτε μια λέξη δεν αντάλλαξαν μεταξύ τους, τίποτε περισ- σότερο από κάνα δυο ματιές ο ένας προς το μέρος του άλ- λου, ζυγίζοντας ο ένας τον άλλο, εξετάζοντας τα ενδεχό- μενα υπέρ και κατά αυτού που θα μπορούσε να αρχίσει ή να μην αρχίσει να συμβαίνει, εάν όντως κάτι άρχιζε να συμβαίνει, ένα μικρό χαμόγελο από αυτήν, ένα μικρό χα- μόγελο από αυτόν, όμως αυτό ήταν όλο, κι εκείνη έφυγε μες στο σεπτεμβριάτικο απόγευμα καθώς ο κύριος Άτολμος στεκόταν εκεί σαν βλάκας, όπως ήταν κι εξακολουθεί να είναι, και τελικά αγόρασε τούτο το μίζερο αλουμινένιο κα- τσαρόλι, που κόστισε δέκα ολόκληρα σεντς και έμεινε μα-