Μπαουμγκάρτνερ

Μ Π Α Ο Υ Μ Γ Κ Α Ρ Τ Ν Ε Ρ 27 Ο Εντ χαμογελάει και λέει: Διάνα. Ικανοποιημένος; Δυο τρία πραγματάκια ακόμα − έτσι, για την πλάκα. Με έναν βαθύ αναστεναγμό αγανάκτησης ο Μπαουμ- γκάρτνερ συλλογίζεται αν πρέπει να ρίξει μια μπουνιά στα μούτρα του Εντ ή να του κάνει το χατίρι από ευγένεια. Κλείνει τα μάτια του, ταλαντεύεται −να είναι ο δύστροπος γεροστριμμένος ή ο απόκοσμος σοφός;− και τελικά λέει: Εντάξει, γιατρέ. Επόμενη ερώτηση. Πού είμαστε; Πού είμαστε; Μα εδώ φυσικά, εδώ που είμαστε πάντα − κλειδωμένοι όλοι μας, άντρες γυναίκες, καθένας στο δι- κό του εδώ από τη στιγμή που γεννιόμαστε ως τη μέρα που θα πεθάνουμε. Δεν διαφωνώ, αλλά αυτό που είχα στο μυαλό μου ήταν πιο σχετικό με τη γεωγραφική μας θέση. Το μέρος στον χάρτη όπου βρισκόμαστε εμείς οι δύο αυτήν ακριβώς τη στιγμή. Τότε, σ’ αυτή την περίπτωση, βρισκόμαστε στο Πρίν- στον, έτσι δεν είναι; ΣτοΠρίνστον τουΝιου Τζέρσι, για την ακρίβεια. Ένα όμορφο αλλά μουντό μέρος, κατά την άπο- ψή μου, αλλά αυτή είναι απλώς η δική μου άποψη. Εσύ τι πιστεύεις; Δεν ξέρω. Δεν έχω ξανάρθει ποτέ εδώ. Εμένα μου φαί- νεται ωραιότατο, αλλά εγώ δεν ζω εδώ όπως εσύ, άρα στ’ αλήθεια δεν ξέρω. ΟΜπαουμγκάρτνερ θέλει να συνεχίσει να πειράζει τον Εντ καθώς προχωρούν με τις υπόλοιπες ερωτήσεις, αλλά