Μπαουμγκάρτνερ

P A U L A U S T E R 26 Μηνανησυχείς, λέει οΜπαουμγκάρτνερ, μια χαράείμαι. Δεν είμαι και τόσο σίγουρος, λέει ο υπάλληλος των με- τρήσεων. Εμέναμουφαίνεσαι αρκετά στραπατσαρισμένος, Σάι. Τα μαλλιά σου άνω κάτω, το παντελόνι σου βρομισμέ- νο και γεμάτο λεκέδες. Καλύτερα να πάμε στο νοσοκομείο να βγάλεις καμιά ακτινογραφία. Ίσα για να σιγουρευτούμε ότι δεν έχεις σπάσει τίποτα. Ξέχνα το, λέει ο Μπαουμγκάρτνερ. Ούτε νοσοκομεία ούτε ακτινογραφίες. Το μόνο που χρειάζομαι είναι λίγη ξεκούραση, λίγο χρόνο να ανασυνταχτώ. Θα συνέλθω στο άψε σβήσε. Τέλος πάντων, όπως θέλεις, λέει ο Εντ, κοιτάζοντας προσεκτικά τον ασθενή του καθώς μικρά αόρατα γρανάζια αρχίζουν να γυρίζουν στο κεφάλι του. Τουλάχιστον άσε με να σου φέρω ένα ποτήρι νερό, εντάξει; Σ’ ευχαριστώ. Ένα ποτήρι νερό είναι ό,τι πρέπει. Ενάμισι λεπτό αργότερα, ενώ οΜπαουμγκάρτνερ πίνει το νερό, ο Εντ κάθεται απότομα στο πάτωμα, γέρνει μπρο- στά και σχεδόν κολλάει το πρόσωπό του στο πρόσωπο του Μπαουμγκάρτνερ. Για πες μου, Σάι, ρωτάει, τι χρονιά έχουμε; Ο Μπαουμγκάρτνερ κόβει τη γουλιά του στα μισά, κα- ταπίνει το νερό που έχει στο στόμα του και λέει: Τι σόι ερώτηση είναι αυτή; Απλώς κάνε μου τη χάρη, Σάι. Τι χρονιά έχουμε; Λοιπόν, για να δούμε. Αν μπορούμε να αποκλείσουμε το 1906 και το 1687, μαζί με το 1777 και το 1944, τότε πρέπει να έχουμε 2018. Τι λες; Το πέτυχα;