Μπαουμγκάρτνερ

P A U L A U S T E R 12 τη συζήτηση, τον χαιρετάει με μια κίνηση του χεριού κι αρχίζει να προχωράει πάλι προς το φορτηγάκι της. Αυτό είναι άλλο ένα από τα πολλά πράγματα που τον κάνουν να συμπαθεί τηΜόλι: πάντοτε γελάει με τα τετριμ- μένα σχόλιά του, ακόμα και με τα πιο σαχλά, τα εντελώς κρύα. ΟΜπαουμγκάρτνερ μπαίνει πάλι στην κουζίνα και απο- θέτει το κλειστό πακέτο με το βιβλίο πάνω στη στοίβα με τα υπόλοιπα κλειστά πακέτα με βιβλία που στέκει στριμωγ- μένη σε μια γωνιά του δωματίου κοντά στο τραπέζι. Ο πύργος έχει γίνει τόσοψηλός τώρα τελευταία, που, καταπώς φαίνεται, ένα δυο τέτοια καφετιά πακέτα ακόμα θα είναι αρκετά για να καταρρεύσει ολόκληρο το οικοδόμημα. Ο Μπαουμγκάρτνερ κρατάει μια νοερή σημείωση να βγάλει τα βιβλία από τα χαρτονένια περιτυλίγματά τους κάποια στιγμή αργότερα μέσα στη μέρα και να μεταφέρει τα γυμνά βιβλία στην πίσω βεράντα, στα λιγότερο γεμάτα από τα διάφορα χαρτόκουτα που έχει βάλει στην άκρη με τα άλλα αχρείαστα βιβλία που θα δωρίσει στη δημόσια βιβλιοθήκη. Ναι, ναι, μονολογεί ο Μπαουμγκάρτνερ, το ξέρω ότι ορκί- στηκα να το κάνω αυτό την τελευταία φορά που ήταν εδώ ηΜόλι, όπως και την τελευταία φορά πριν απ’ αυτήν, τώρα όμως πραγματικά το εννοώ. Κοιτάζει το ρολόι του και βλέπει ότι είναι δέκα και τέ- ταρτο. Περνάει η ώρα, σκέφτεται, αλλά ίσως δεν έχει πε- ράσει τόσο πολύ· μπορεί ακόμη να τηλεφωνήσει στη Ναό- μι και να την προλάβει προτού τον προλάβει εκείνη κι αρ- χίσει να τον λούζει με αισχρές προσβολές. Απλώνει το χέρι