Μοντεσσόρι στο σπίτι με το παιδί (3-12 ετών)

31 φτάνει τα έξι χρόνια. Η αφαιρετική σκέψη και η φαντασία βελτιώνονται αφού το παιδί απο­ κτήσει μια σαφή αντίληψη της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, όταν ένα μικρότερο παιδί κάνει πρόσθεση με τις χρυσές χάντρες σε μια μοντεσσοριανή τάξη, βάζει πέντε και τέσσερις χάντρες μαζί και τις μετράει, διαπιστώνοντας ότι είναι εννιά χάντρες στο σύνολο. Ένα μεγα­ λύτερο παιδί είναι σε θέση να σκεφτεί αφαιρετικά – βλέποντας τους αριθμούς και το σύμβο­ λο της πρόσθεσης, ξέρει ότι πρέπει να κάνει την πρόσθεση ώστε να έχει την απάντηση. Ο δικός μας ρόλος: Μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν βασικές ιδέες δίνοντάς τους τα κατάλληλα εργαλεία ώστε να επανέλθουν σε αυτές όσες φορές χρειαστεί προκειμένου να τις αφομοιώσουν, όπως για παράδειγμα συγκεκριμένα αντικείμενα, λεξικά κ.λπ . Μπορούμε επίσης να τους δώσουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους για να υλοποιήσουν τις δικές τους ιδέες. Αυτή είναι μια μορφή αφαιρετικής σκέψης. Κίνηση Κίνηση είναι η ικανότητα και η ανάγκη μας να χρησιμοποιούμε το σώμα μας μέσα στο περι­ βάλλον μας. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο εξερευνούμε και τελικά βελτιώνουμε τον κό­ σμο γύρω μας, μια τάση πολύ εμφανής στα παιδιά. Πόσες φορές δεν σχολιάζουμε ότι το παιδί μας δεν μπορεί να μείνει ήσυχο; Η εγγενής τάση για κίνηση βοηθάει στην ανάπτυξή του. Οι δραστηριότητες που γίνονται με το χέρι, ένα άλλο είδος κίνησης, είναι μια σημαντική μορφή εξερεύνησης. Η δρ Μοντεσσόρι αποκαλούσε τα χέρια «εργαλεία της νοημοσύνης». Τα χέρια μας είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την κατάκτηση του περιβάλλοντός μας και την ικανότητά μας να το τροποποιήσουμε, να εργαστούμε σε αυτό, να το αναγεννήσουμε και να το βελτιώσουμε. Ο δικός μας ρόλος: Αντί να στεκόμαστε εμπόδιο στην κίνηση και τη δραστηριότητα των παιδιών, μπορούμε να τους προσφέρουμε ευκαιρίες που αναπτύσσουν και βελτιώνουν τις κινητικές τους δεξιότητες. Μπορούμε να τους δώσουμε χώρο για να χοροπηδήσουν και να τρέξουν. Να τους προσφέρουμε αντικείμενα που απαιτούν ολοένα αυξανόμενες ικανότητες χειρισμού. Δουλειά, ακρίβεια, επανάληψη και τελειότητα Βελτιώνουμε το περιβάλλον και τον εαυτό μας μέσα από τη δουλειά. Αφού κατανοήσουμε τον κόσμο γύρω μας, ο μαθηματικός νους συνήθως αντιλαμβάνεται πώς θα μπορούσε να τον τροποποιήσει ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες μας. Μπορούμε να φα­ νταστούμε αυτές τις τροποποιήσεις και μετά να τις κάνουμε πραγματικότητα μέσω της δου­ λειάς. Αυτό μπορεί να είναι τόσο εύκολο όσο το να λαδώσουμε μια καρέκλα που τρίζει ή να φτιάξουμε μια ζώνη εργαλείων με θήκες για αντικείμενα. Μαζί με την τάση μας για δουλειά, τείνουμε προς την ακρίβεια και την τελειότητα. Έχουμε ανάγκη από ακρίβεια. Αυτό είναι κάτι που βλέπουμε στα παιδιά που μαθαίνουν να κάνουν ποδή­ λατο, να γράφουν, να σκαρφαλώνουν ή να αποκτούν οποιαδήποτε καινούρια δεξιότητα επιθυ­ μούν. Ακόμα και όταν πέφτουν ή αποτυγχάνουν, προσπαθούν ξανά. Η τάση της τελειότητας μας ωθεί να βελτιώνουμε συνεχώς τον εαυτό μας και να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για