Μοντεσσόρι στο σπίτι με το παιδί (3-12 ετών)

28 καναπές, ή ακόμα και το τι επιτρέπεται και τι όχι. Μετά, μπορούμε να του προσφέρουμε τις κατάλληλες εναλλακτικές για την εξερεύνησή του. Η δρ Μοντεσσόρι ισχυριζόταν ότι θα έπρεπε να προσφέρουμε στο παιδί κάτω των 3 ετών το σπίτι, στο παιδί 3-6 ετών τον κόσμο και στο παιδί 6-12 ετών το σύμπαν. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, μπορούμε να ενσωματώσουμε νέα εργαλεία, συμφωνίες ή όρια, και την κατάλληλη καθοδήγηση για την εξερεύνηση. Προσανατολισμός Προσανατολισμός είναι η τάση και η ικανότητα να προσαρμοστούμε ή να «αγκυροβολήσουμε», σωματικά ή ψυχολογικά, στο περιβάλλον ή στις περιστάσεις όπου βρισκόμαστε. Ο προσανατολισμός αποτελεί συ­ νήθως το πρώτο βήμα της εξερεύνησης. Όταν ένα παιδί έχει προσανα­ τολιστεί, αισθάνεται ασφαλές και έχει ένα σημείο εκκίνησης για την εξερεύνησή του. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να ξέρουν πού βρίσκονται και τι να περιμένουν. Είναι σημα­ ντικό να παρατηρούμε τα παιδιά μας και να καταλαβαίνουμε πόση ανάγκη έχουν τον προ­ σανατολισμό, για να νιώθουν ασφαλή. Το σημείο αναφοράς ενός νεογέννητου είναι ο χτύπος της καρδιάς της μητέρας του ή φω­ νές που του είναι οικείες από τη μήτρα. Ένα μικρό παιδί στο πάρκο κοιτάζει πίσω του για να δει τον γονιό ή τον φροντιστή του ώστε να νιώσει μεγαλύτερη σιγουριά και να εξερευνήσει πιο ελεύθερα. Ένα παιδί που ξεκινάει το σχολείο θέλει να προσανατολιστεί στον χώρο την πρώτη μέρα, να μάθει για παράδειγμα πού είναι οι τουαλέτες, πού αφήνουμε τα πράγματά μας, πού τρώμε το κολατσιό μας, καθώς και τη γενική ροή της κάθε μέρας. Ένα μεγαλύτερο παιδί απο­ κτάει περισσότερα σημεία αναφοράς, πέρα από αυτά που αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του: προσανατολίζεται με βάση αυτά που ήδη ξέρει ή αυτά που πιστεύει για κάτι το οποίο έχει ήδη εξερευνήσει, καθώς και με κανόνες ή γνώσεις για ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Ο δικός μας ρόλος: Μπορούμε να προετοιμάσουμε το υλικό, γνωστικό, κοινωνικό και διανοητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα προσανατολιστεί το παιδί μας. Μπορούμε να του προσφέρουμε ευκαιρίες για εξερεύνηση, ώστε να δημιουργήσει περισσότερα σημεία ανα­ φοράς. Μπορούμε να το βοηθήσουμε να καταλάβει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και τα όρια στο περιβάλλον του, και να εξασφαλίσουμε ότι έχει τα σημεία αναφοράς που θα το βοηθήσουν να αντεπεξέλθει κατά τη διάρκεια της ημέρας – στο σπίτι, στο σχολείο και στις συναναστροφές του. Μπορούμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο προβλέψιμοι στις αντιδρά­ σεις μας και στις συναναστροφές μας, ώστε να μπορεί να ξέρει τι να περιμένει. Τάξη Στη μοντεσσοριανή προσέγγιση, συχνά λέμε «μία θέση για όλα και όλα στη θέση τους». Όταν υπάρχει τάξη στον χώρο που μας περιβάλλει, είναι πιο πιθανό να υπάρχει και εσωτερι­ κή τάξη – ψυχολογική και γνωστική. Η τάξη μπορεί να υπάρχει επίσης μέσα σε μια λογική,