Μοιρολογήτρα

16 CAMILLA LACKBERG ήθελα να την έχω εδώ. Γι’ αυτό και ασχολούμαι με το σερβίρισμα απόψε. Μετά ας τα βγάλουν πέρα μόνοι τους». Η Ερίκα ακούμπησε το χέρι της σε εκείνο της Υβόν. «Ξέρεις κάτι; Πιστεύω ότι καλά κάνατε και ανοίξατε απόψε». Η Υβόν απλώς κατένευσε και με το ελεύθερο χέρι της χάιδεψε το χέρι της Ερίκα. Έπειτα έριξε ένα γρήγορο βλέμμα στη φωτογραφία που ήταν στον τοίχο, άφησε το χέρι της Ερίκα και συνέχισε στο επόμενο τραπέζι ενός εστιατορίου που ήταν γεμάτο και πολύβουο. «Είδα το ρεπορτάζ στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή Νιχετσμόρον» είπε ο Πάτρικ και μάζεψε ό,τι είχε απομείνει από πουρέ στο πιρούνι ενώ κοιτούσε την Ερίκα. «Με εκπλήσσεις κάπως που δεν έγραψες ποτέ για την εξαφάνιση της Σοφί». Η Ερίκα ανασήκωσε τους ώμους. «Μου πέρασε από το μυαλό, αλλά δεν ξέρω… Η Σοφί με περνούσε μερικές τάξεις και μόνον εξ όψεως την ήξερα, αλλά τη νιώθω σαν να ήταν πολύ κοντά». «Για την Αλεξάνδρα έγραψες όμως, έτσι δεν είναι;» «Ναι, αλλά είχαμε κάτι ανολοκλήρωτο εκεί. Η Αλεξάνδρα ήταν φίλη μου. Το βιβλίο γι’ αυτήν ήταν ο τρόπος μου ν’ αναζητώ απαντήσεις. Η Σοφί συναναστρεφόταν τα δημοφιλή και μεγαλύτερα κορίτσια. Ήταν μία από τις απρόσιτες. Όχι, δεν ξέρω… Θα μου φαινόταν ότι έγινε για τις εντυπώσεις κατά κάποιο τρόπο». «Μα που να πάρει ο διάβολος, αυτοαποκαλείσαι σεφ ενώ ούτε ν’ αλατίσεις σωστά δεν ξέρεις;» Η διαπεραστική φωνή του Γκάμπριελ αντήχησε στην αίθουσα κάνοντας τον Πάτρικ να χαμογελάσει σαρδόνια. «Είμαι τρελός που το βρίσκω αστείο; Σοβαρά τώρα – πρέπει να έρθουν μεγαλύτερες μερίδες. Σύντομα θα πεθάνω από την πείνα. Και δεν ξέρω πώς να νιώσω που τρώω φύκια». «Νομίζω ότι θα ζήσεις» έκανε κοφτά η Ερίκα.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=