15 ΜΟΙΡΟΛΟΓΗΤΡΑ «Ναι, πιστεύω ότι είναι υπέροχο. Απλώς ελπίζω να τα καταφέρουν κιόλας. Αλλά ωραίο είναι που το επίσημο άνοιγμα γίνεται στην τριακοστή επέτειο εξαφάνισης της Σοφί». Το βλέμμα της Ερίκα πήγε στην κορνιζαρισμένη φωτογραφία που κρεμόταν, ορατή πανταχόθεν, στον έναν μεγάλο τοίχο. Η οικογένεια Ρούντμπεργ στο εστιατόριο του Άλαν, το οποίο είχε τότε εκείνος. Αυτός και ο γιος του, ο Γκάμπριελ, στη μια πλευρά ενός τραπεζιού, ενώ η Υβόν και η κόρη της, η Σοφί, στέκονταν στην άλλη πλευρά. Φαινόταν να έχει τραβηχτεί περίπου την εποχή που η Σοφί ξεκινούσε το γυμνάσιο. «Πώς τα πάμε εδώ;» Η θετή μητέρα του Γκάμπριελ, η Υβόν Ρούντμπεργ, στεκόταν δίπλα στο τραπέζι τους και χαμογελούσε πλατιά καθώς τοποθετούσε καινούργια πιάτα μπροστά τους. «Αυτό εδώ είναι σκάμπι ή νορβηγικός αστακός,* με πουρέ παστινάκι και ένα στρώμα τραγανών φυκιών» δήλωσε περήφανα η Υβόν. Ξαφνιάστηκε και τινάχτηκε σαν ακούστηκε άλλη μια βρισιά από την κουζίνα. Τους κοίταξε μ’ ένα νευρικό χαμόγελο. «Νευράκια εγκαινίων» είπε χαμηλόφωνα. «Ναι, αλλά έχει την πλάκα του» πετάχτηκε ο Πάτρικ, καθώς πήρε μια μπουκιά από το σκάμπι αφού πρώτα έριξε μια ματιά όλο καχυποψία στα φύκια. «Δεν ξέραμε αν έπρεπε ν’ ανοίξουμε το εστιατόριο ακριβώς αυτή εδώ την ημερομηνία. Ή για να το θέσω ορθότερα, ο Γκάμπριελ και ο Άλαν είχαν τις αμφιβολίες τους, αλλά εγώ… Εγώ της Άστριντ Λίντγκρεν. Η Μάγια είναι μια γριά που λέει τρομακτικές ιστορίες, πραγματικά φρικιαστικές, τις οποίες η μικρή Ίντα, αδερφή του Μικέ, λατρεύει. * Πρόκειται για θαλασσινό μεγαλύτερο από καραβίδα και μικρότερο από αστακό. Λέγεται και λαγκουστίνη.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=