ΜΙΚΡΟΊ ΆΝΘΡΩΠΟΙ, ΜΕΓΆΛΑ ΣΥΝΑΙΣΘΉΜΑΤΑ 30 Η αυτορρύθμιση ξεκινά από την αυτοεπίγνωση. Ξεκινήσαμε λοιπόν βοηθώντας τον Τζόνα να παρατηρήσει τι αισθανόταν στο σώμα του. Όπως λέμε ότι «φτερουγίζει το στομάχι μου», για να περιγράψουμε την ανυπομονησία μας ή τη νευρικότητά μας, έτσι τον βοηθήσαμε να καταλάβει τι του συμβαίνει λέγοντάς του: «Οι γροθιές σου είναι σφιγμένες, οι ώμοι σου φτάνουν μέχρι τα αυτιά σου και η φωνή σου είναι πολύ δυνατή. Ακούγεσαι πολύ απογοητευμένος!». Εξασκηθήκαμε μαζί σε αυτό κάθε μέρα για μήνες, για να μπορούμε να εντοπίζουμε την επερχόμενη έκρηξη του συναισθήματος. «Όταν έπαιζες στην άμμο και ήρθε ο Κάι, παρατήρησα ότι σήκωσες το βλέμμα ψηλά και τα χέρια σου σφίχτηκαν. Αγχώθηκες ότι μπορεί να ήθελε να φτιάξει κάτι άλλο στην άμμο;» Μέσα σε έναν δύο μήνες, ο Τζόνα άρχισε να δείχνει αυτοεπίγνωση χωρίς τη βοήθειά μας. Έλεγε: «Οι γροθιές μου είναι σφιγμένες, οι ώμοι μου φτάνουν μέχρι τα αυτιά μου και η φωνή μου είναι δυνατή! Απογοητεύτηκα!». Το βασικό στην αυτορρύθμιση, στην ενσυναίσθηση και στις κοινωνικές δεξιότητες είναι να αναπτύξουμε πρώτα την αυτοεπίγνωσή μας. Όταν έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει στο σώμα μας και στον νου μας, τότε μπορούμε να ρυθμίσουμε τον εαυτό μας και να συνδεθούμε με τον κόσμο γύρω μας. Μπορούμε να επιλέξουμε τις λέξεις και να ελέγξουμε τις πράξεις μας, αντί να ενεργούμε παρορμητικά. ΑΥΤΟΡΡΎΘΜΙΣΗ Μόλις καταλάβουμε τι συμβαίνει μέσα μας –με άλλα λόγια, μόλις μας επιτρέψουμε το συναίσθημα και το παρατηρήσουμε–
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=