Μια προειδοποίηση για τους περίεργους 42 νες εκκρεμότητες. Τελικά, κάποια στιγμή μετά τα μεσάνυχτα, ήταν πλέον έτοιμος να πέσει για ύπνο και έσβησε τη λάμπα του αφού άναψε το κερί που θα έπαιρνε στο υπνοδωμάτιο. Η εικόνα, με την όψη προς τα πάνω, βρισκόταν στο τραπέζι, εκεί όπου την είχε αφήσει ο τελευταίος που την κοίταξε, και τράβηξε το βλέμμα του Ουίλιαμς μόλις έσβησε τη λάμπα. Αυτό που είδε τον έκανε σχεδόν να ρίξει το κερί στο πάτωμα, και έκτοτε διακηρύττει πως αν εκείνη τη στιγμή το δωμάτιο είχε βυθιστεί στο σκοτάδι, θα είχε πάθει νευρική κρίση. Αλλά μιας και αυτό δεν συνέβη, κατάφερε να ακουμπήσει το κερί στο τραπέζι και να παρατηρήσει την εικόνα. Ήταν αδιαμφισβήτητο – αναμφίβολα απίστευτο αλλά απόλυτα σίγουρο. Στο κέντρο του γρασιδιού μπροστά στο άγνωστο σπίτι υπήρχε μια φιγούρα, εκεί όπου στις πέντε το απόγευμα δεν υπήρχε καμία. Μπουσουλούσε προς το σπίτι και ήταν τυλιγμένη με ένα παράξενο μαύρο ύφασμα με έναν λευκό σταυρό στο πίσω μέρος. Δεν γνωρίζω ποια είναι η ιδανική πορεία που πρέπει να ακολουθήσει κανείς σε μια τέτοια συνθήκη. Μπορώ μονάχα να σας πω τι έκανε ο κύριος Ουίλιαμς. Έπιασε την εικόνα από τη μία γωνία της, βγήκε στον διάδρομο και τη μετέφερε απέναντι, σε ένα δεύτερο διαμέρισμα που διέθετε. Εκεί την κλείδωσε σε ένα συρτάρι, έκλεισε τις εξώπορτες
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=