13 μασία καινούριων λέξεων· τις νύχτες ξαπλώνω στο κρεβάτι κι αναρωτιέμαι τι εννοούσε ο Δίας λέγοντας «σχέδιο». Μερικές φορές κοιτάζω έξω απ’ τα παράθυρα κι αναρωτιέμαι για τον κόσμο που ξανοίγεται από κάτω, για τις κοιλάδες και τα δάση που βλέπω να απλώνονται στους πρόποδες του βουνού. Πού και πού νομίζω πως παρατηρώ μια φλόγα να τρεμοπαίζει ή το περίγραμμα μιας βάρκας που πλέει σε κάποιο απ’ τα ποτάμια, αλλά ποτέ δεν είμαι απολύτως σίγουρη. Μια μέρα η Αθηνά με ξυπνάει νωρίς και μου λέει ότι ο Δίας θέλει να μου μιλήσει. «Θα παντρευτείς» μου δηλώνει ο Δίας καθώς τον πλησιάζουμε διασχίζοντας την αίθουσα με το χρυσαφένιο πάτωμα. «Ποιον;» ρωτάω. «Πότε; Γιατί;» «Σήμερα» μου λέει, αφήνοντας αναπάντητες τις υπόλοιπες ερωτήσεις μου. Ανοίγω το στόμα μου για να εκφράσω τη διαφωνία μου, αλλά αμέσως μετά το ξανασκέφτομαι. Θα είναι μια ευκαιρία να κατέβω στον κόσμο και να δω πώς μοιάζουν τα χωράφια και τα ποτάμια, να ανακαλύψω αν υπάρχουν στ’ αλήθεια οι φωτιές και οι βάρκες ή αν βρίσκονται μόνο στη φαντασία μου. Όσο το σκέφτομαι τόσο πιο πολύ ενθουσιάζομαι. Οι ετοιμασίες αρχίζουν με φούρια. Η Αθηνά μού έχει υφάνει ένα χυτό χρυσό φόρεμα και οι υπόλοιπες θεές μαζεύονται κι αυτές γύρω μου, περνώντας βραχιόλια στους καρπούς μου, τυλίγοντας κολιέ στον λαιμό μου, στερεώνοντας βότανα και λουλούδια στα μαλλιά μου.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=