12 Γυρίζω κι αντικρίζω τρεις μορφές, που η καθεμιά τους αντικατοπτρίζεται και στο χρυσαφένιο πάτωμα της αίθουσας. Ο άντρας στο κέντρο —αυτός που μίλη- αυτός που μίλησε, αν κατάλαβα καλά— είναι μεγαλύτερος από τους είναι μεγαλύτερος από τους άλλους δύο κι έχει μια μακριά γενειάδα, που κάνει μια διχάλα στη μέση σαν κεραυνός. «Εξαιρετικό όνομα για το νέο δημιούργημα, Δία» λέει η θεά που κάθεται δίπλα του, η οποία με κοιτάζει με τα ανοιχτόγκριζα μάτια της. «Πανδώρα, αυτή που είναι προικισμένη με όλα τα δώρα». «Ή αυτή που δίνει όλα τα δώρα» τη διακόπτει ο δεύτερος άντρας. Κάθεται σκυφτός σε μια κατάμαυρη καρέκλα δίπλα στην πόρτα. Έχει φτερά στα σανδάλια του, και μάλιστα το ένα απ’ τα δύο αραιά και πού φτερουγίζει άγρια κι εκείνος αναγκάζεται να του πει να κάνει ησυχία. «Πολύ έξυπνο, Ερμή». Η γυναίκα κάνει μια γκριμάτσα, για να δείξει τη δυσαρέσκειά της. «Δεν είπα ότι έκανες λάθος, Αθηνά. Ήθελα μόνο να προσθέσω ότι η λέξη μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα ταυτόχρονα». «Σας παρακαλώ» λέει ο Δίας, αγγίζοντας τους κροτάφους του, «ας συγκεντρωθούμε στο έργο μας. Έχω εξηγήσει και στους δυο σας την επόμενη φάση του σχεδίου τώρα που δημιουργήσαμε την πρώτη γυναίκα…». «Τι εννοείς την πρώτη γυναίκα;» ρωτάω. Οι λέξεις σχηματίζονται μ’ ευκολία στη γλώσσα μου. «Και τι ακριβώς έχετε σχεδιάσει;» Οι τρεις τους με κοιτάζουν λες και περίμεναν πως θα καθόμουν εκεί χωρίς να ρωτήσω το παραμικρό. Κανείς τους δε μου απαντά. Αντιθέτως, η Αθηνά μού ζητάει να την ακολουθήσω, πράγμα που κάνω. Βγαίνουμε από την αίθουσα και φτάνουμε σε μια μαρμάρινη αυλή. Ο ουρανός από πάνω μας στροβιλίζεται σκοτεινιασμένος. Από εδώ παίρνει ο Δίας τους κεραυνούς του, μου εξηγεί η Αθηνά. Βλέπω τον μανδύα της να γλιστρά πάνω στο πλακόστρωτο καθώς την ακολουθώ. Παρατηρώ ότι στον ποδόγυρό του είναι υφασμένες διακριτικές σκηνές από αιματηρές μάχες. «Πού πάμε;» ρωτάω. «Στο παλάτι μου» απαντά η Αθηνά. Περνάω τις επόμενες εβδομάδες στις αίθουσες του παλατιού της Αθηνάς. Μαθαίνω ότι είναι η θεά της σοφίας και των πάσης φύσεως ικανοτήτων — της ύφανσης και της ευθυκρισίας, της ύφανσης και της ευθυκρισίας, της κεραμικής και της στρατηγικής, των καλών συμβουλών. Τα πρωινά η Αθηνά μού διδάσκει πώς να υφαίνω διάφορες σκηνές στα ρούχα· τα απογεύματα ο Ερμής μού διδάσκει τη ση- «Τι εννοείς την πρώτη γυναίκα;» ρωτάω. Οι λέξεις σχηματίζονται μ’ ευκολία στη γλώσσα μου.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=