HAL EBBOTT 12 αυγουστιάτικου ήλιου. Άδεια διχαλωτά μονοπάτια πλαισιώνουν το χορτάρι. Μονάχα οι αθλητές έχουν επιστρέψει· κινούνται σε μικρές ομάδες, οι ομιλίες τους είναι απόμακρες και χαμηλόφωνες. «Εδώ είμαι εγώ» λέει το αγόρι. Οι υπόλοιποι νεύουν και προχωρούν. Ύστερα ο Έιμος συνειδητοποιεί ότι μένει κι αυτός σε τούτο τον κοιτώνα. Κάνει μεταβολή τρέχοντας. «Εδώ μένεις;» απευθύνεται στο αγόρι. «Ναι». Ο Έιμος μισοκλείνει τα μάτια σαν γέρος που επιθεωρεί το χωράφι του. «Από σήμερα το πρωί». Το αγόρι γελά τρυφερά. Κάνει μια ζεστή χειραψία, το χέρι του μαυρισμένο από τον ήλιο σαν σκουρόχρωμο γάντι. « Έμερσον». «Όχι Φορντ;» «Και τα δύο είναι μια χαρά». «Έιμος». «Άρα εσύ είσαι ο τύπος που έφερε φωτιστικά». «Είμαστε συγκάτοικοι;» Το αγόρι χειρονομεί. «Ναι» λέει. «Από σήμερα το πρωί».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=