Μεσουράνηση (Οι μεσημβρινοί της ζωής)

18 Μ Α Ι Ρ Η Κ Ο Ν Τ Ζ Ο Γ Λ Ο Υ ο νεαρός γιατρός;–, «Να ξανάρθουμε, να φέρουμε και τα κορίτσια», και μπήκε νυσταγμένος στο αυτοκίνητο. Ο Σάιμον μπήκε νυσταγμένος στο αυτοκίνητο, ο Τζόνι τότε μόλις είχε ξυπνήσει. Και μάλιστα θα ακολουθούσαν πολλές νύχτες αγρύπνιας. Τόσες όσες δικαιολογεί ένας μεγάλος έρωτας. Ο Σωτήρης πίστευε ότι τον γιο του τον είχαν παραχαϊδέψει όλοι τους. Ο ίδιος πρώτος και καλύτερος, που νόμιζε πως με την αγά- πη και τα χατίρια θα απάλυνε την ορφάνια του παιδιού. Η Ελβίρα επίσης, για τους ίδιους ακριβώς λόγους αλλά και επειδή λαχτα- ρούσε πολύ η ίδια να αποκτήσει ένα παιδί και δεν την αξίωσε ο Θεός – ή, μάλλον, δεν την αξίωσε εκείνος ο άχρηστος ο Χοσέ, τον οποίο περίμενε μια ζωή να δεήσει να την παντρευτεί. Τέλος, τον είχε κακομάθει και η Βασιλική, που εξαρχής τον αγάπησε πολύ. Όσο μάλιστα απομακρυνόταν από το όνειρο της απόκτησης ενός δικού της παιδιού, τόσο αυξανόταν η αγάπη της για τον Τζόνι, που κατέληξε σε αδυναμία. Αδυναμία μεγαλύτερη και από αυτήν του Σωτήρη. Γενικά, ο Τζόνι ήταν ο λατρεμένος των γυναικών. Η θεία του, η αδελφή της μητέρας του, μια καθαρόαιμη Ιρλανδή, που είχε ενταχθεί όμως πλήρως στον αμερικανικό τρόπο ζωής, έχοντας δύο κόρες θεωρούσε τον ανιψιό της «δικό της γιο» και τον προσκαλού- σε συχνά πυκνά σε όλες τις οικογενειακές γιορτές, στα πάρτι και στα κυριακάτικα μπάρμπεκιου, όπου ο Τζόνι πήγαινε μεν, αλλά δεν καθόταν για πολύ, γιατί πάντα έτρωγε με τους γονείς του. Ακόμη και η θεια του η Λένα, η νύφη του πατέρα του, εκείνη που ζούσε στην πατρίδα, η θεια του η χορτάτη από αγόρια και γιους –τρεις είχε–, ακόμη κι εκείνη τον είχε αγαπήσει πολύ στο διάστημα της παραμονής τους στην Κλεισούρα.