Μεγάλες προσδοκίες: Το όνειρο της Ευρώπης 1999-2021

2 | ΕΙΡΗΝΗ 75 το τόλμησαν δεν επέζησαν. Συνεπώς η υποψία βάρυνε πάντα την ίδια την FSB και το κίνητρο ήταν ολοφάνερο: αφού έτσι η έκκληση για έναν ισχυρό ηγέτη θα ακουγόταν όλο και πιο δυνατά. Πράγματι ο άρτι διορισθείς πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν εμφα­ νιζόταν εκείνο το φθινόπωρο σχεδόν κάθε βράδυ στη ρωσική τηλεόρα­ ση, μόνο εκείνος μπορούσε να διώξει τον φόβο και να σώσει τη χώρα. Μετά τις φρικτές βομβιστικές επιθέσεις στις πολυκατοικίες, εκείνος ανταπέδωσε τα χτυπήματα με σκληρό τρόπο: οι καταστροφές που τα τανκ και τα βομβαρδιστικά του προκάλεσαν στην πρωτεύουσα της Τσε­ τσενίας Γκρόζνι δεν είχαν ξαναγίνει μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πό­ λεμο. Σύμφωνα με τον Πούτιν όμως οι Τσετσένοι δεν δέχθηκαν επίθε­ ση, αλλά τουναντίον απελευθερώθηκαν και τέθηκαν «υπό ρωσική προ­ στασία». Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούσε κατά τη γνώμη του να σταματήσει η περαιτέρω διάλυση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας – οι εμπειρίες του ως αξιωματικού της Κα Γκε Μπε στη διαλυμένη ΛΔΓ ήταν τραυματικές για τον ίδιο. Όταν –χάρη στον αποστάτη επαναστάτη Αχμάτ Καντίροφ– η ειρήνη περίπου αποκαταστάθηκε το 2000, οι Γιατροί Χω­ ρίς Σύνορα διαπίστωσαν ότι εννιά στους δέκα Τσετσένους είχαν χάσει ένα στενό φίλο ή συγγενή. Οι δείκτες δημοτικότητας του Πούτιν ωστόσο εκτινάχτηκαν, από 33 τοις εκατό τον Αύγουστο σε 80 τοις εκατό τον Νοέμβριο. Αυτός ήταν ο αληθινός ηγέτης. Ο Παβλόβσκι: «Κανονικά είμαι ιστορικός. Μπορείς είτε να γράφεις ιστορία είτε να πλάθεις ιστορία». Εκείνη την αξιομνημόνευτη τελευταία μέρα του 1999, στις 12 το μεσημέ­ ρι, ο Μπαρίς Γιέλτσιν εμφανίστηκε τελείως αναπάντεχα στην τηλεόραση. Με φόντο ένα βρεγμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο ανήγγειλε, αργά και κομπιάζοντας, την παραίτησή του. «Κατάλαβα ότι έπρεπε να το κάνω. Η Ρωσία πρέπει να μπει στον καινούργιο αιώνα με νέους, σοφούς, δυνατούς και δραστήριους ανθρώπους». Τρεκλίζοντας πήγε στο αυτοκίνητό του, ενώ ο διάδοχός του του κουνούσε το χέρι. Έτσι ο πρωθυπουργός Πούτιν έγινε αυτομάτως αναπληρωτής πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η επιχείρηση ήταν άκρως απόρρητη. Η γυναίκα του Πούτιν, Λιου­ ντμίλα, η οποία δεν είχε παρακολουθήσει την πρωτοχρονιάτικη ομιλία, δέχτηκε πέντε λεπτά αργότερα ένα τηλεφώνημα από μια φίλη: «Λιούντα,