Μεγάλες προσδοκίες: Το όνειρο της Ευρώπης 1999-2021

2 | ΕΙΡΗΝΗ 67 να παιδικά χρόνια, του άρεσαν οι πολεμικές τέχνες, τελικά έγινε δεκτός μετά χιλίων βασάνων στην υπηρεσία πληροφοριών των Σοβιετικών, την Κα Γκε Μπε. Δεν ήταν θεαματική η απόδοσή του: το 1985 τοποθετήθη­ κε σε ένα απομακρυσμένο πόστο, στην ανατολικογερμανική Δρέσδη. Είχε οικογένεια, στη Δρέσδη απέκτησε δύο παιδιά. Έπρεπε να παρακο­ λουθεί ξένους επιχειρηματίες, να συλλέγει πληροφορίες για στρατιωτικές και επιστημονικές εξελίξεις στη Δύση και αργότερα έπρεπε να κατασκο­ πεύει κυρίως τη Στάζι, τη μυστική υπηρεσία του ίδιου του συμμάχου του. Το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου ασχολούνταν με τη συλλογή και την ταξινόμηση αποκομμάτων από δυτικές εφημερίδες. Έτσι αποκτούσε πλη­ ροφορίες, λόγου χάρη για την εκστρατεία διασποράς ψευδών ειδήσεων γύρω από την πυρηνική καταστροφή στο Τσερνόμπιλ το 1986, στις οποίες ο υπόλοιπος πληθυσμός δεν είχε πρόσβαση. Και έμαθε σε βάθος τη λογική και την ηθική της Κα Γκε Μπε. Αυτό θα καθόριζε τη ζωή του. Τον Νοέμβριο του 1989 ο κόσμος κατέρρευσε και για τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Όταν διαδηλωτές απειλούσαν να καταλάβουν το αρχηγείο του στη Δρέσδη, ο ίδιος και οι συνάδελφοί του προσπάθησαν πανικόβλητοι να κάψουν όσο περισσότερους φακέλους και καταλόγους με επαφές μπορούσαν –πράγμα που κατάφεραν μόνο εν μέρει–, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσαν απελπισμένοι να τηλεφωνήσουν στα αφεντικά τους της Κα Γκε Μπε για περαιτέρω εντολές. «Η Μόσχα σιωπά» ήταν το μόνο που άκουσαν – κι αυτή την πρόταση θα επαναλάμβανε ακατάπαυστα ο αντισυνταγματάρχης Πούτιν αργότερα: «Εκείνη τη στιγμή είχα την αί­ σθηση ότι ολόκληρη η χώρα δεν υπήρχε πια. Ότι είχε χαθεί πλήρως». Μετά τη διάλυση της ΛΔΓ τον έφεραν πίσω στη Μόσχα. Η ταπείνω­ ση ήταν απόλυτη: εκείνη τη στιγμή ο ρωσικός στρατός δεν είχε καν αρκετά μέσα πια για να υποχωρήσει, η οπισθοχώρηση πληρώθηκε εν μέρει από τη Γερμανία. Τότε ο Πούτιν είχε ήδη τρεις μήνες να λάβει μισθό, στη Μόσχα δεν είχε σπίτι ούτε καλά καλά μέρος για να κοιμηθεί, η μοναδική περιουσία του ήταν ένα παμπάλαιο πλυντήριο που πήρε σαν αποχαιρετιστήριο δώρο από τους ανατολικογερμανούς γειτόνους του. Στο τρένο, στο ταξίδι επιστροφής στη Μόσχα, ένας κλέφτης το είχε σκάσει με το παλτό της γυναίκας του Λιουντμίλα μαζί με όλα τα ρούβλια και μάρκα που κρατούσε. Αυτός ο ξεριζωμένος πράκτορας είχε μία μεγάλη τύχη: ανήκε στην Κα

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=