Η λοταρία και άλλες ιστορίες

Ο δ α ι μ ο ν ι κ ό ς ε ρ α σ τ ή ς 39 «Συγγνώμη» είπε εκείνη. Όταν βγήκε, τον άκου- σε να λέει: «Για όνομα του Θεού». Καθώς περπάτησε προς τη γωνία, σκέφτηκε: Πρέπει να πέρασε αποδώ, αυτός είναι ο δρόμος για το σπίτι μου, είναι ο μόνος δρόμος για να φτάσει εκεί. Προσπάθησε να σκεφτεί τον Τζέιμι: Πού μπο- ρεί να είχε διασχίσει τον δρόμο; Τι είδους άτομο ήταν στην πραγματικότητα – θα διέσχιζε τον δρόμο μπροστά στην πολυκατοικία του, στη μέση του τε- τραγώνου ή στη γωνία; Στη γωνία υπήρχε ένα περίπτερο · μπορεί να τον είχαν δει εκεί. Πλησίασε βιαστικά και περίμενε, ενώ ένας άντρας αγόρασε μια εφημερίδα και μια γυναίκα ζήτησε οδηγίες. Όταν ο περιπτεράς την κοίταξε, εκείνη είπε «Μήπως μπορείτε να μου πεί- τε αν πέρασε αποδώ ένας σχετικά ψηλός νεαρός με μπλε κοστούμι κατά τις δέκα σήμερα το πρωί;» Όταν ο άντρας έμεινε απλώς να την κοιτάζει με ορθάνοιχταμάτια και ελαφρώς ανοιχτό στόμα, εκεί- νη σκέφτηκε, νομίζει πως του κάνω πλάκα, και πρόσθεσε αμέσως «Είναι πολύ σημαντικό, πιστέψ- τε με. Δεν σας κάνω πλάκα». « Κοίτα , κυρά μου» άρχισε να λέει ο άντρας, κι εκείνη τον διέκοψε και συμπλήρωσε βιαστικά: «Εί- ναι συγγραφέας. Μπορεί να αγόραζε περιοδικά αποδώ».