ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ 22 ρωνίτης, ο Εμίλ, ένας μουσουλμάνος σουνίτης, ο Μωχάμετ, ένας μουσουλμάνος σιίτης, ο Χασάν, και ο Δρούζος Ιμπραήμ. Η διπλωματική παρουσία της ΕΟΚ στον Λίβανο ξεκίνησε το 1979, τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη των πολεμικών συγκρούσεων. Κύρια αποστολή της ήταν η υλοποίηση διάφορων προγραμμάτων ανθρωπιστικής κυρίως βοήθειας και μετά το τέλος του πολέμου η παροχή βοήθειας για τη θεσμική και φυσική ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης χώρας. Όταν κάποια στιγμή, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, οι συγκρούσεις εντάθηκαν και η ασφάλεια του προσωπικού τέθηκε σε άμεσο κίνδυνο, οι Βρυξέλλες αποφάσισαν να απομακρύνουν όλο το διπλωματικό και τεχνικό προσωπικό και η αντιπροσωπεία συνέχισε να λειτουργεί μόνο με το επιτόπιο προσωπικό. Επί πολλά χρόνια οι ίδιοι οι Λιβανέζοι, το επιτόπιο προσωπικό, είχαν εξ ολοκλήρου αναλάβει το δύσκολο έργο να παρακολουθούν, να ελέγχουν και να στηρίζουν την υλοποίηση των προγραμμάτων και να εκπροσωπούν την ΕΟΚ στις λιβανικές αρχές. Χρέη επιτετραμμένου (δηλαδή επικεφαλής) ασκούσε για αρκετό διάστημα ένας εξαίρετος Λιβανέζος συνάδελφος, ο Ζαουάντ Ίσα. Στη διάρκεια του πολέμου διαχειρίστηκε τεράστια ποσά χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα ευρώ ή, μάλλον, ECU (European Currency Unit) που ήταν ακόμη τότε το λογιστικό «νόμισμα» που χρησιμοποιούσε η αντιπροσωπεία. Όλοι οι Λιβανέζοι συνάδελφοι ήταν εξαιρετικά αφοσιωμένοι και αποδοτικοί στην αποστολή τους. Αυτός όμως που ξεχώριζε ήταν ο Ιμπραήμ, ο Δρούζος οδηγός. Κάθε
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=