ΛΙΒΑΝΟΣ 21 ονομαζόταν τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση, είχε συρρικνωθεί για λόγους ασφαλείας, και για μεγάλα χρονικά διαστήματα υπήρχε μόνο επιτόπιο προσωπικό. Όταν έφτασα στη Βηρυτό, από τα δώδεκα άτομα που εργάζονταν στην αντιπροσωπεία τα τέσσερα ήταν οδηγοί. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να το θεωρήσω κακή διαχείριση και άσκοπη σπατάλη ανθρώπινων πόρων. Σύντομα κατάλαβα τη σκοπιμότητα αυτής της κατάστασης. Την περίοδο του πολέμου, που κράτησε με διαλείμματα πάνω από δεκαπέντε χρόνια, για να μετακινηθεί κανείς από μια περιοχή στην άλλη έπρεπε να περάσει από σημεία ελέγχου (check points) που έλεγχαν ένοπλοι πολιτοφύλακες. Ανάλογα με τη διαδρομή, το διπλωματικό αυτοκίνητο οδηγούσε ο οδηγός με το κατάλληλο θρήσκευμα. Αν, μάλιστα, η διαδρομή περιελάμβανε το πέρασμα σημείων ελέγχου διάφορων αποχρώσεων, επιβιβάζονταν στο αυτοκίνητο δύο οδηγοί, για παράδειγμα ο χριστιανός και ο Δρούζος. Ο ρόλος του οδηγού ήταν κομβικός για την ασφαλή μεταφορά του διπλωματικού προσωπικού. Ο οδηγός ήταν αυτός που διαπραγματευόταν με τους οπλισμένους πολιτοφύλακες την ασφαλή δίοδο του διπλωματικού αυτοκινήτου, αφού τους εξηγούσε τον προορισμό και τον σκοπό της μετακίνησης. Είναι φανερό ότι, αν ο οδηγός ήταν του ιδίου δόγματος με τους πολιτοφύλακες, η συνεννόηση ήταν πολύ πιο εύκολη και ασφαλής. Οι πόλεμοι του Λιβάνου δεν ήταν αμιγώς θρησκευτικοί, αλλά οι αντιμαχόμενες παρατάξεις είχαν συγκροτηθεί κυρίως με βάση τα θρησκευτικά δόγματα. Έτσι, στην αντιπροσωπεία υπηρετούσαν ως οδηγοί ένας χριστιανός Μα-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=