12 ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ Εγώ είχα καλούς βαθμούς στο γυμνάσιο, το σπίτι μας όταν τελείωνα το σχολείο ήταν στην Αγίου Ισιδώρου, πολύ κοντά στη Νομική, και όλα έδειχναν πως αυτός ήταν ο δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσω. Εγώ όμως είχα πάρει τις δικές μου αποφάσεις και πίσω δεν θα έκανα. Αντί να δώσω εισαγωγικές, πήγα στον Σταθμό Λαρίσης και κατατάχτηκα για να τελειώνω με τη θητεία, ώστε να μπορώ να φύγω. Στο σπίτι ξέσπασε δράμα, ο πατέρας μου κόντεψε να πάθει συμφόρηση. «Πας φαντάρος αντί να πάρεις αναβολή σπουδών και να υπηρετήσεις αξιωματικός!» φώναζε, αν και ήξερε ότι κάτι τέτοιο αποκλειόταν εξαιτίας των φρονημάτων μας. Τα σχέδιά μου για τα ξενοδοχειακά δεν τα ήξεραν στο σπίτι, δεν τα είχα ανακοινώσει. Όταν μετά από δύο χρόνια και είκοσι μέρες φυλακή ρεγάλο απολύθηκα και γύρισα, ο πατέρας δεν μου μιλούσε. Πήρα τα στοιχεία που χρειαζόμουν από τον παλιό συμμαθητή μου και έγραψα στη σχολή του Τέγκερνζε, εκεί που είχε φοιτήσει ο μεγάλος του αδερφός, και σύντομα ήρθε η απάντηση, τέτοια που με έκανε να καταλάβω πως είχε δίκιο ο γέρος μου: τα δίδακτρα της χρονιάς μαζί με τη διαμονή στο οικοτροφείο ήταν πάνω από εβδομήντα χιλιάδες, ποσό εξωπραγματικό για τα οικονομικά μας. Αυτό δεν είχα φροντίσει να το πληροφορηθώ από το ίνδαλμά μου. Στο σπίτι περνούσαμε με τον μισθό του πατέρα μου από τον συμβολαιογράφο. Ήμασταν από τις τυπικές εκείνες οικογένειες που τρώγανε κρέας μία φορά στις δεκα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=